جزء سند
به منظور اجرای صحیح مقررات موضوع تبصره (1) ماده (38) قانون مالیات بر ارزش افزوده و بر اساس نظریه شماره 121666-24896 مورخ 9-10-1394 معاونت محترم حقوقی رییس جمهور(تصویر پیوست)،«شرکت های فرعی و وابسته به شرکت ملی نفت ایران، وظیفه استخراج و تولید نفت و گاز در مناطق نفت خیز را برعهده دارند و بر اساس ردیف های بودجه سالیانه از محل دریافت مبالغ کارمزد انجام خدمات یادشده، توجها به اینکه کل حاصل فروش نفت به عنوان درآمد شرکت محسوب نمی شود، بلکه درصدی از آن را به عنوان کارمزد دریافت می دارند و عملا از یک طرف شرکت های مزبور به امر فروش خدمات(نه کالا) مبادرت ورزیده و از طرف دیگر به موجب اعلام سازمان حفاظت محیط زیست در فهرست سالیانه صنایع آلاینده قرارمی گیرند، مطالبه و دریافت عوارض آلایندگی به مأخذ یک درصد از قیمت فروش(کارمزد) خدمات ارائه شده به شرکت ملی نفت ایران و سایر شرکت ها صرفا بابت آلایندگی حاصله از محصول آنها بر اساس مفاد گزارش حسابرس سازمان حسابرسی امکان پذیر است.» چنانچه فروش کالاهای تولیدی شرکت های تابعه شرکت ملی نفت ایران (شرکت دولتی) که در دفاتر آنها تحت عنوان درآمد حاصل از ارائه خدمات تولید نفت و گاز ثبت گردد و مراتب در گزارش حسابرسی مالی توسط سازمان حسابرسی به عنوان بازرس قانونی تأیید و اظهار شود، مطالبه عوارض آلایندگی صرفا از واحدهای مذکور در صورتی که نام آنها در فهرست صنایع آلاینده درج شده باشد با احراز موارد فوق از مأخذ ثبت فروش( خدمات حاصل از کارمزد تولید کالا) منعکس در دفاتر در دوره های مالیاتی خواهدبود.