جزء سند
پیرو نامه شماره 200/11913/د مورخ 1401/03/02 رییس کل محترم سازمان و به منظور وحدت رویه در رسیدگی به پرونده مالیاتی عملکرد سال 1399 صاحبان مشاغل مقرر می گردد: 1- نظر به اینکه در سال 1399 با توجه به عدم آگاهی مودیان در استفاده از اطلاعات واریزی به حسابهای بانکی متصل به درگاههای ابزار پرداخت بانکی از جمله (pos) و تعیین مالیات بر این اساس، بخشی از واریزی به حسابهای بانکی از این طریق مربوط به فعالیت های غیر شغلی (غیر تجاری) آنها بوده است، اطلاعات مذکور در سامانه سازمان به دو بخش تجاری و غیر تجاری تقسیم و صرفا اطلاعات بخش تجاری در محاسبه درآمد مشمول مالیات و مالیات صاحبان مشاغل منظور شود.[1] 2- با توجه به اینکه استفاده از نسبت سوآوری (سودآوری) فعالیت برای تعیین درآمد مشمول مالیات صرفا در مواردی که بعلت عدم ارائه دفاتر و اسناد و مدارک حسب مورد، امکان تعیین سود واقعی فعالیت امکان پذیر نیست مورد استفاده قرار می گیرد، لذا ضرورت دارد ادارات امور مالیاتی (در رسیدگی و رسیدگی مجدد در اجرای ماده 238 قانون) و مراجع حل اختلاف مالیاتی در اینگونه موارد با بررسی دقیق فعالیت مودی از حیث میزان سود آوری با توجه به نوع و ماهیت شغل، موقعیت جغرافیایی محل، واقعیت امر، مشاغل مشابه و نسبت سودآوری تعیین و ابلاغ شده توسط مراجع قانونی ذی ربط و همچنین نسبت سودآوری تعیین شده توسط سازمان امور مالیاتی (بارگذاری شده در پایگاه اطلاع رسانی سازمان)، نسبت به انتخاب نسبت سود فعالیت مناسب در تعیین درآمد مشمول مالیات و مالیات و رسیدگی به اعتراض مودی اقدام نمایند. محمدتقی پاکدامن معاون درآمدهای مالیاتی [1]. شکایت از این بخشنامه به موجب دادنامه شماره 140231390001672504 مورخ 01/07/1402 هیأت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری، رد شد. تصویر دادنامه فوق طی بخشنامه شماره 212/15578/ص مورخ 23/08/1402 مدیر کل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی ارسال شد. متن