کل متن
به پیوست، رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 73 مورخ 1398/01/27 برای اطلاع و اقدام لازم ارسال می گردد. با توجه به رای مذکور، متن رای دادنامه شماره 601 مورخ 1389/12/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص ابطال بخشنامه شماره 33553 مورخ 1387/04/12 به شرح ذیل خواهد بود: « نظـر بـه اينـکه مـصاديق حـقوق و مـزاياي مـشمول کـسر مـاليات، موضوع ماده 82 قانون ماليات هاي مستقيم در ماده 83 همان قانون به عنوان مزاياي مـربـوط به شغل احصاء شده است و خدمات و تسهيلات رفاهي که در ماده 40 قانون الحاق موادي به قانون تنظيم بخشي از مقررات مالي دولت(1380/11/27) مصوب 1384/08/15 مجوز پرداخت دارد مزاياي مربوط به شاغل بوده و داخل در عناوين حقوق و مزاياي مذکور در ماده 83 قانون ماليات هاي مـستقيم نمي باشد، بنابراين وجوه پرداختي به کارکنان دولت، تحت عناوين مهد کودک، يارانه، غذا، اياب و ذهاب، بن کالا و ... به عـنوان مصاديق ماده 40 قانون مارالذکر ، موضوعاً از شمول احکام مواد 82 و 83 قانون ماليات هاي مستقيم خارج بوده و نظريه شماره 256/20100 مورخ 1389/10/06 ديوان محاسبات کشور هم در تأييد مراتب مي باشد. النهايه بخشنامه مورد اعتراض خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات سازمان امور مالياتي کشور تشخيص و به استناد قسمت دوم اصل 170 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و بند يک ماده 19 و ماده 42 قانون ديوان عدالت اداري ابطال مي گردد.» بنابراین وجوهی که بابت مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و ... به عنوان مصادیق ماده 40 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 1384/08/15 و یا بر اساس مقررات استخدامی مربوطه، در حدود قانون یا متعارف، به کلیه کارکنان پرداخت می شود با ارائه اسناد و مدارک از شمول حکم مواد 82 و 83 قانون مالیات های مستقیم خارج می باشد.
ارجاع‌های رسمی
- بخشنامه شماره
- 33553 مورخ 1387/04/12
- ماده 82 قانون ماليات هاي مستقيم
- ماده 83 همان قانون
- ماده 40 قانون الحاق موادي به قانون تنظيم بخشي از مقررات مالي دولت(1380/11/27) مصوب 1384/08/15
- ماده 83 قانون ماليات هاي مـستقيم
- ماده 40 قانون مارالذکر
- 82
- 83 قانون ماليات هاي مستقيم
- بخشنامه مورد اعتراض
- بند يک ماده 19
- ماده 42 قانون ديوان عدالت اداري