حسابرسی مالیاتی پرونده های مربوط به فعالیت های مرتبط با قراردادهای شبکه مدیریت زنجیره تأمین و توزیع فرآورده های نفتی و پمپ بنزین ها (برندینگ ها)

در سال های اخیر، شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران با ایجاد شبکه مدیریت زنجیره تأمین و توزیع فرآورده های نفتی موسوم به برندینگ، عرضه فرآورده های نفتی شامل بنزین، سوخت هوایی، نفت سفید و نفت گاز به مصرف کنندگان نهایی را به شرکت های فعال در شبکه مذکور واگذار نموده و به دنبال آن شرکت های شبکه به صورت مستقیم از طریق جایگاه های اختصاصی خود و یا واگذاری فرآورده های مذکور به سایر جایگاه های توزیع سوخت، اقدام به فروش فرآورده های موصوف به مصرف کنندگان نهایی می نمایند. از آنجایی که بهای خرید و فروش فرآورده های نفتی فوق الذکر توسط مراجع ذیصلاح تعیین و برای اجرا به تمامی شرکت های فعال در شبکه مدیریت زنجیره تأمین و توزیع فرآورده های نفتی ابلاغ می شود و هیچ یک از عوامل شبکه مزبور مجاز به دخل و تصرف در قیمتهای تعیین شده نمی باشند، بنابراین فارغ از شکل ظاهری روابط فیمابین شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، شرکت های شبکه مدیریت تأمین و توزیع فرآورده های نفتی (برندینگ ها)، جایگاههای توزیع سوخت (پمپ بنزین ها)، چگونگی صدور اسناد درآمدی و ثبت آنها در دفاتر قانونی و نحوه ارائه گزارش معاملات مذکور از طریق سامانه معاملات فصلی سازمان امور مالیاتی کشور، به جهت قطعی بودن حاشیه سود ناویژه و یا حق الزحمه توزیع فرآورده های مزبور برای فعالان اقتصادی شبکه مورد بحث و تعیین آن توسط شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، در مواردی که اسناد و مدارک حسابداری گویای انجام خرید و فروش فرآوردهای نفتی می‌باشد، ادارات امور مالیاتی و مراجع حل اختلاف مالیاتی به هنگام رسیدگی به پرونده‌های مالیاتی مودیان موصوف موظفند با رعایت مفاد تبصره (2) ماده (97) قانون مالیات‌های مستقیم قبل از اصلاحیه 1394/04/31 ضمن اجتناب از تشخیص مأخذ مشمول مالیات از طریق علی الرأس (عملکرد لغایت 1397)، مابه التفاوت خرید و فروش فرآورده‌های مذکور را به عنوان درآمد لحاظ نموده و برای تعیین درآمد مشمول مالیات مودی، هزینه های ابرازی قابل قبول مالیاتی شامل هزینه‌های اداری، مالی و تشکیلاتی از جمله حقوق و دستمزد کارکنان مطابق لیست های ارائه شده می بایست از درآمد مزبور کسر شود. در مواردی که درآمد مشمول مالیات این گونه مودیان با توجه به الزامات قانونی از طریق علی الرأس تعیین شده است (عملکرد لغایت 1397)، مابه‌التفاوت خرید و فروش به عنوان قرینه انتخاب و برای تعیین و اعمال ضریب مالیاتی، از مقررات تبصره (3) ماده (154) قانون مالیات‌های مستقیم قبل از اصلاحیه 1394/04/31 استفاده شود.