ماده 2
ماده 2 ـ كارگاههاي قاليبافي كه مبادرت به توليد محصولات مندرج در ماده (1) به صورت دستباف مي‌كنند، در صورت داشتن شرايط زير به عنوان مجتمع قاليبافي شناخته شده و از مزاياي مندرج در قانون حمايت از تأسيس و اداره مجتمع هاي بزرگ و متمركز قاليبافي ـ مصوب 1380ـ برخوردار مي شوند : الف ـ در زميني به مساحت حداقل سيصد و سي (330) متر مربع با سطح زيربناي حداقل دويست (200) متر مربع شامل يكصد و سي (130) متر مربع سالن بافت و هفتاد (70) متر مربع ساير موارد شامل مديريت مجتمع، تأسيسات، انبار و خدمات جانبي و غيره بوده و با رعايت استانداردهاي نور، روشنايي، تهويه، امكانات بهداشتي و ايمني مطابق با ضوابط ايمني و بهداشت كار مصوب شوراي عالي حفاظت فني تأسيس و اداره شوند . ب ـ حداقل ميزان ظرفيت توليد سالانه يكصد (100) متر مربع رجشمار سي و پنج و پايين تر و ظرفيت توليد سالانه هفتاد (70) متر مربع براي رجشمار بالاتر از سي و پنج رج با حداقل بيست و چهار نفر بافنده متناسب با مشخصات ياد شده باشد . تبصره 1 ـ براي رعايت فاصله مناسب در آرايش دارهاي قالي بايد يك متر فاصله عرض و طول دار قالي با ديوار يا دار قالي مجاور رعايت شود . تبصره 2 ـ كارگاههايي كه در روستاها با حداقل پنجاه درصد (50%) مشخصات فضا و متراژ مذكور در بندهاي (الف) و (ب) ايجاد شده يا مي شوند، مشمول مقررات اين آيين نامه خواهند بود . تبصره 3 ـ كليه كارگاههاي موجود و همچنين كارگاههايي كه فاقد حداقل شرايط فوق باشند، مي توانند به شرط تجهيز كارگاه و تأمين حداقل شرايط از مزاياي اين آيين نامه برخوردار شوند . پ ـ استفاده از الياف مصنوعي، پشم دباغي، بافت گرههايي كه بيش از يك جفت تار را در برگيرد (دوتايي، سه تايي و غيره) و همچنين گره كمان شيب و خامه هاي رنگ شده با ثبات نوري و ثبات شستشو و سايشي كمتر از درجه چهار ايزو و استفاده از دار و ابزار فني نامطلوب در مجتمعهاي قاليبافي ممنوع و مسئوليت رعايت كليه موارد فوق به عهده صاحب كارگاه مي باشد .