معیارهای تعیین سطح آلایندگی واحدهای تولیدی، صنعتی، معدنی و خدماتی آلاینده

ماده 1- در اين آيين‌ نامه، اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي‌ روند: 1- قانون: قانون ماليات بر ارزش افزوده - مصوب 1400-. 2- سازمان: سازمان حفاظت محيط زيست. 3- واحد آلاينده: واحدهاي توليدي، صنعتي، معدني و خدماتي آلاينده كه به تشخيص سازمان، حدود مجاز و استانداردهاي محيط زيستي را رعايت نمي ‌كنند. 4- شاخص آلايندگي: معيارهايي براساس شدت، مدت و نوع آلايندگي جهت تعيين نرخ عوارض واحد آلاينده. 5- پايش: بررسي وضعيت آلايندگي محيط زيستي واحد آلاينده كه از طريق انجام پايش ادواري ادارات كل حفاظت محيط زيست استان ها، خوداظهاري از طريق آزمايشگاه معتمد و يا داده ‌هاي سامانه پايش برخط انجام مي ‌شود. در موارد تناقض نتايج خوداظهاري با اندازه‌ گيري ‌هاي انجام شده توسط اداره كل حفاظت محيط زيست استان، اندازه‌ گيري انجام شده توسط اداره كل حفاظت محيط زيست استان ملاك عمل است. 6- واحدهاي مشمول خوداظهاري: واحدهايي كه طبق تبصره (4) ماده (11) قانون هواي پاك - مصوب 1396- و تبصره (2) ماده (18) قانون حفاظت از خاك - مصوب 1398- و مطابق با ضوابط خوداظهاري در پايش آلايندگي، موظف به انجام خوداظهاري در پايش مي ‌باشند. 7- واحدهاي مشمول نصب پايش برخط: واحدهايي كه طبق تبصره (3) ماده (11) قانون هواي پاك - مصوب 1396- موظف به نصب سامانه پايش برخط مي ‌باشند.