ماده 6
ماده 6- مبداء محاسبه استهلاک دارایی ها از ابتدای ماه بعد از بهره برداری می باشد. تبصره- موسسات می توانند در موارد غیر فعال و یا بلااستفاده ماندن موقت دارایی بیش از شش ماه متوالی در یک دوره مالی، هزینه استهلاک دارایی مزبور در مدت بلااستفاده ماندن را به میزان 30 درصد محاسبه نمایند. در این صورت چنانچه محاسبه استهلاک برحسب مدت باشد، 70% مدت زمانی که دارایی مورد استفاده قرار نگرفته است، به باقی مانده مدت تعیین شده برای استهلاک دارایی در این جدول اضافه خواهد شد.حکم این تبصره در مورد ساختمانها و تاسیسات ساختمانی و دارایی های نامشهود با عمر مفید معین جاری نمی باشد.