کل متن
نامعتبر / حذف‌شده در منبعفصل اول- تعاریف: ماده 1) معانی واژه ها و اصطلاحات بکار رفته در این دستورالعمل به شرح ذیل می باشد: الف- سازمان: سازمان امور مالیاتی کشور. ب- قانون: قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مودیان مصوب 1398/07/21 مجلس شورای اسلامی پ-دوره مالیاتی: دوره مالیاتی مطابق موضوع بند (پ) ماده 5 قانون و ماده 10 قانون مالیات بر ارزش افزوده ت - جمع صورتحساب: جمع مبالغ کلیه صورتحسابهای الکترونیکی بابت کالا و خدمات مشمول مالیات بر ارزش افزوده که در یک دوره مالیاتی توسط مودی صادر شده است. ث- واحد جدید التأسیس: مودی مالیاتی که پس از مهلت موضوع ماده 3 قانون، شروع به فعالیت و کسب و کار می نماید. ج- واحد فاقد سابقه مالیاتی: مودی مالیاتی که مشمول واحد جدید التأسیس نبوده و برای دوره مشابه سال قبل در نظام مالیاتی کشور دارای سابقه مالیاتی نمی باشد. چ- مالیات: با توجه به ماده 2 قانون مالیات بر ارزش افزوده شامل مالیات و عوارض موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده به استثناء موارد مندرج در فصول هشتم و نهم و عوارض آلایندگی موضوع تبصره 1 ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده، خواهد بود. ح- حد مجاز فروش: حداکثر سقف مجاز فروش کالا و ارایه خدمت مشمول مالیات بر ارزش افزوده در یک دوره مالیاتی که مودی مکلف به فروش آن از طریق صدور صورتحساب الکترونیکی می باشد. خ - فروش اظهار شده: مبلغ فروش کالاها و خدمات مشمول مالیات بر ارزش افزوده که مودی در یک دوره مالیاتی به یکی از طرق ذیل به سازمان اعلام می نماید: -تسلیم اظهارنامه الکترونیکی مالیات بر ارزش افزوده -صورتحساب های الکترونیکی ثبت شده در سامانه مودیان د- مرکز: مرکز تنظیم مقررات موضوع ماده 27 قانون. فصل دوم : محاسبه حد مجاز فروش ماده 2) حد مجاز فروش مودیان به صورت زیر تعیین می گردد: الف- برای واحدهای جدید التأسیس و فاقد سابقه، حد مجاز فروش به میزان سه برابر معافیت موضوع ماده 101 قانون مالیاتهای مستقیم همان سال برای یک دوره مالیاتی می باشد. ب- برای سایر مودیان که بعنوان کسب و کار جدید التأسیس و فاقد سابقه محسوب نمی شوند حد مجاز فروش معادل است با سه برابر فروش اظهاری دوره مشابه سال قبل که مالیات آن به سازمان پرداخت یا ترتیب پرداخت آن داده شده است. تبصره - در صورتی که مالیات دوره مشابه سال قبل به طور کامل پرداخت نشود به نسبت آن میزان از مالیات پرداخت شده، سه برابر حد مجاز فروش برای مودیان موضوع بند (ب) تعیین می گردد. ماده 3) سازمان موظف ا ست، به منظور آگاهی مودی از حد مجاز فروش تعیین شده موضوع ماده 2 این آیین نامه برای هر دوره مالیاتی ایشان، تمهیدات لازم را در کارپوشه اختصاصی مودی فراهم نماید. ماده 4) مودی به منظور افزایش حد مجاز فروش می بایست به یکی از روش های زیر از طریق کارپوشه خود اقدام نماید: الف- پرداخت مالیات میزان افزایش حد مجاز مورد درخواست. ب- ارایه تضامین کافی از قبیل سپرده بانکی، ضمنانت بانکی یا وثیقه ملکی به میزان مازاد حد مجاز فروش درخواستی پس از تایید درخواست توسط اداره امور مالیاتی مربوطه. تبصره 1- در صورتی که مودی بعلت عدم پرداخت کل مالیات بر ارزش افزوده از حداکثر مجاز فروش موضوع بند (ب) ماده 2 این آیین نامه استفاده نکرده باشد با پرداخت یا ترتیب پرداخت مانده بدهی مالیات دوره مشابه سال قبل، می تواند از حد مجاز فروش مذکور استفاده نماید. تبصره 2- سازمان موظف است به محض پرداخت مالیات جهت افزایش حد مجاز فروش یا ارایه تضامین کافی به نسبت مالیات پرداخت شده یا تضمین داده شده، حد مجاز فروش مودی را افزایش دهد. تبصره 3- افزایش حد مجاز فروش پس از اتمام هر دوره امکان پذیر نمی باشد. ماده 5) افزایش حد مجاز از طرییق کارپوشه مودیان به صورت برخط در حافظه یا حافظه های مالیاتی مودی و یا دریافت کد تخصیصی افرایش حد مجاز، جهت اعمال در حافظه مالیاتی حسب مقررات اعلامی توسط مرکز امکان پذیر می باشد. ماده 6) اگر جمع مبالغ فروش کالا و خدمات مشمول مالیات بر ارزش افزوده صورتحساب جدید و صورتحسابهای الکترونیکی قبلی در همان دوره مالیاتی بیش از حد مجاز فروش باشد، مالیات بر ارزش افزوده مبلغ فروش کالا و خدمات مازاد بر حد مجاز فروش در صورتحساب درج نشده و برای خریدار این مبلغ اعتبار محسوب نمی شود، لیکن فروشنده ملزم به پرداخت کل مالیات بر ارزش افزوده متعلقه به صورتحساب الکترونیکی می باشد. ماده 7) جهت بهره مندی خریدار از اعتبار مالیاتی صورتحساب الکترونیکی موضوع ماده 6 این آیین نامه، فروشنده مکلف است حد مجاز فروش خود را متناسب با میزان فروش کالا و خدمات مشمول مالیات بر ارزش افزوده صورتحساب افزایش داده و سپس صورتحساب الکترونیکی اصلاحی مربوطه را بر اساس مقررات اعلامی توسط مرکز حداکثر تا پایان همان دوره مالیاتی، صادر نماید.