بند 2
2 - شرط اساسي براي استرداد اضافه پرداختي بابت ماليات بر درآمد حقوق موضوع ماده 87 قانون ، ارائه درخواست کتبي حقوق بگير به اداره امور مالياتي محل سکونت، در محدوده زماني پس از تاريخ انقضاي تيرماه سال بعد تا آخر آن سال، مي باشد. تبصره 1 - هرگاه اضافه پرداختي به علت عدم آگاهي از مقررات، استنباط اشتباه در مدلول مواد قانوني يا اشتباه در محاسبه از طرف کارفرما يا سازمان امور مالياتي کشور تحقق يافته باشد يا ماليات يادشده بدون رعايت معافيت هاي مذکور در قانون مانند بندهاي مختلف ماده 91 ق.م.م ، بخشودگي مالياتي ماده 92 ق.م.م و ساير معافيت ها از حقوق بگير کسر و به حساب مالياتي واريز شده باشد، همچنين در صورتي که استرداد ماليات مذکور مي بايست در اجراي آراي هيأت عمومي ديوان عدالت اداري صورت پذيرد، اين موارد مشمول محدوديت زماني ذکر شده در ماده 87 قانون نخواهد بود. تبصره 2 - استرداد ماليات پس از کسر هرگونه بدهي مالياتي قطعي حقوق بگير انجام خواهد شد. تبصره 3 - محل سکونت حقوق بگير براساس ترتيبات ذکر شده در بند 7 تبصره 8 ماده 169 مکرر قانون خواهد بود. تبصره 4 - نظر به کثرت حقوق بگيران مشمول آراي ديوان عدالت اداري و با هدف تکريم و تسهيل در امور موديان، در مواردي که استرداد ماليات بر درآمد حقوق در راستاي آراي هيات عمومي ديوان مذکور باشد، در صورت وجود استمرار رابطه استخدامي شخص حقوق بگير و کارفرما، بنا به درخواست کارفرما، مراجعه حضوري شخص حقوق بگير نياز نبوده و استرداد مربوطه در سامانه ماليات بر حقوق به صورت خودکار و از محل ماليات متعلق به همان حقوق بگير انجام‌خواهد شد. بديهي است مفاد اين تبصره مانع مراجعه حضوري و درخواست استرداد توسط حقوق بگير نخواهد بود و در صورت ارائه توامان درخواست پرداخت کننده حقوق و حقوق بگير، استرداد بر اساس درخواست حقوق بگير صورت خواهد پذيرفت.