ماده 1
ماده ۱ - تعريف واژگان: سازمان: سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور. مديران حرفه اي: شامل تمامي عناوين سمت هاي مديريتي دستگاه هاي اجرايي مشمول قانون مديريت خدمات كشوري، به استثناء سمت هاي مديريت سياسي، موضوع ماده ۷۱ قانون مذكور و همترازان آنان است كه به چهار گروه به شرح زير تقسيم شده اند: ● مديران ارشد: آن دسته از مديراني مي باشند كه وظيفه سياست گذاري، خط مشي گذاري، برنامه ريزي كلان، هدايت و نظارت عاليه بر عملكرد دستگاه را در واحدهاي ستادي به عهده دارند. ● مديران مياني: به آن دسته از مديراني اطلاق مي شود كه وظيفه هماهنگي، ايجاد ارتباط بين سطوح عالي (مقامات) و يا مديران ارشد را در واحدهاي ستادي به عهده دارند. مانند: مديران كل و معاونين آنان، معاونين سازمان ها، مؤسسات دولتي و مزاكر مستقل و سمت هاي مديريتي هم سطح آن ها. ● مديران پايه: به آن دسته از مديراني اطلاق مي شود كه وظيفه اجراي سياست ها، خط مشي ها و برنامه هاي سازماني را در واحدهاي ستادي بر عهده دارند. مانند: رؤساي ادارات، رؤساي گروه ها، و سمت هاي مديريتي همسطح آن ها. ● مديران عملياتي: شامل مديران آن دسته از واحدهاي عملياتي يا اجرايي دستگاه هاي اجرايي نظير مدارس، بيمارستان ها، ورزشگاه ها، موزه ها، مراكز فني و حرفه اي و مراكز نگهداري معلولين هستند كه توليد، تأمين و ارايه خدمات اصلي و نهايي دستگاه را به عهده دارند. ●شايستگي عمومي مديران: به مجموعه اي از دانش، مهارت ها، نگرش ها و ويژگي هاي تعيين شده از سوي سازمان اطلاق مي شود كه به يك فرد امكان مي دهد تا بتواند وظايف مربوط را پس از احراز سمت مديريتي و يا ارتقاء به سطوح بالاتر به طور موفقيت آميز انجام دهد. الف) شرايط عمومي انتخاب و انتصاب مديران حرفه اي: