ماده 32
قرار کارشناسی و ترتیبات صدور آن ماده ۳۲- هرگاه در رسیدگی به اعتراض مؤدی یا اداره مالیاتی به دلیل نقص در رسیدگی یا نقص رأی صادره یا لزوم بررسی اسناد و مدارک نزد اشخاص ثالث یا کثرت اسناد و مدارک ارائه شده، صدور رأی مستلزم بررسی تکمیلی باشد، هیأت حل اختلاف مالیاتی می تواند با صدور قرار کارشناسی از مدیریت دادرسی درخواست نماید که پرونده را جهت انجام بررسی های تکمیلی به کارشناس/کارشناسان مالیاتی ارجاع نماید. در این موارد رسیدگی به اعتراض مؤدی یا اداره مالیاتی به بعد از اعلام نظر کارشناس/کارشناسان اجرای قرار موکول می شود. در صدور رأی و اجرای قرار کارشناسی موارد زیر باید رعایت شود: ۱- ذکر جزئیات کارشناسی مورد نیاز و حداقل اطلاعات و مدارک تکمیلی مورد انتظار هیأت حل اختلاف مالیاتی که باید در جریان کارشناسی گردآوری و بررسی شود، در متن قرار صادره الزامی است. ۲- مدیر دادرسی موظف است حداکثر هفت روز پس از صدور و ثبت قرار کارشناسی نسبت به تعیین کارشناس یا گروه کارشناسی که سرپرست گروه تعیین شده باشد اقدام و با صدور حکم پرونده را به آنان ارجاع نماید. مدیر دادرسی می بایست با توجه به ویژگی های پرونده و شرایط مجریان قرار در هنگام صدور حکم مجری/مجریان قرار کارشناسی نسبت به تعیین مهلت اجرای قرار تا حداکثر ۶۰ روز اقدام نماید. مهلت مذکور صرفاً یک بار به درخواست هیأت حل اختلاف مالیاتی یا کارشناس مجری قرار و موافقت مدیر دادرسی مربوطه به مدت حداکثر ۳۰ روز قابل تمدید است. گزارش اجرای قرار باید پس از تنظیم در مهلت مذکور توسط یکی از نمایندگان عضو هیأت صادرکننده قرار کارشناسی پاراف شود و در دبیرخانه هیأت حل اختلاف مالیاتی به ثبت برسد و جهت تعیین وقت تشکیل جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی اقدام گردد. در صورتی که به هر دلیل نمایندگان هیأت صادرکننده قرار کارشناسی در آن مدیریت دادرسی مشغول به فعالیت نباشند گزارش اجرای قرار با دستور مدیر دادرسی مربوطه به نماینده سازمان امور مالیاتی در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری در همان مدیریت دادرسی و در صورت عدم وجود هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر، پرونده به نزدیک ترین هیأت حل اختلاف مالیاتی که به تشخیص مدیر دادرسی امکان تشکیل هیأت را دارد در محلی که با محل مزبور در محدوده یک استان باشد، ارجاع شده و در صورت تأیید نماینده مذکور در دبیرخانه هیأت حل اختلاف مالیاتی به ثبت رسد و جهت تعیین وقت تشکیل جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی اقدام گردد و پرونده جهت تصمیم گیری به همان هیأت ارجاع گردد. در صورتی که گزارش اجرای قرار از نظر احدی از نمایندگان عضو هیأت های حل اختلاف مالیاتی مربوطه دارای نقص باشد، باید موارد ظهر گزارش اجرای قرار درج شوند و مجریان قرار مکلفند نسبت به رفع نقص گزارش اجرای قرار اقدام نمایند. در این گونه موارد ده روز به مهلت مجریان قرار اضافه خواهد شد. تبصره ۱- در صورت عدم ارسال گزارش اجرای قرار به هر دلیلی از جمله عدم وصول پاسخ استعلام از مراجع ذی صلاح در مهلت ۶۰ روزه یا در مدت ۱۰ روزه بابت اصلاح گزارش اجرای قرار تصمیم گیری در خصوص ابطال احکام مجریان قرار یا استمرار فعالیت ایشان با مدیر دادرسی مربوطه است و مادامی که مدیر دادرسی کارشناس مجری قرار جایگزین را معرفی ننموده باشد و حکم جایگزین صادر نشده باشد احکام صادره قبلی مناط اعتبار خواهد بود. در هر صورت اسامی مجری/مجریان قرار مربوطه که در مهلت مقرر به وظایف قانونی خود عمل ننموده اند به دادستانی انتظامی مالیاتی مربوطه اعلام خواهد شد. تبصره ۲- مدیر دادرسی باید در صدور احکام رسیدگی قرارهای کارشناسی پرونده های مالیاتی را به گونه ای بین مجریان قرار تخصیص دهد که به هر کارشناس مجری قرار منفرداً یا مجتمعاً بیش از ۱۰ پرونده عملکرد در هر ماه تخصیص نیابد. مدیران دادرسی باید در تعداد تخصیص پرونده به مجریان قرار میزان اهمیت پرونده از حیث مبلغ و حجم اسناد ارائه شده را مدنظر قرار دهند. حکم این تبصره در خصوص کارشناسان رسیدگی که منحصراً وظیفه اجرای قرارهای هیأت حل اختلاف مالیاتی را بر عهده دارند، جاری نیست. تبصره ۳- مجریان قرار باید خواسته هیأت صادرکننده اجرای قرار را اجرا نمایند و از هرگونه اظهارنظر کلی یا اظهارنظر خارج از موارد خواسته شده هیأت خودداری نمایند. ضمناً مجریان قرار نباید بر اساس نظر یا تشخیص خود تمام یا بخشی از خواسته هیأت مذکور را اجرا ننمایند. اگر به هر دلیلی امکان اجرای خواسته هیأت حل اختلاف مالیاتی برای مجریان قرار میسر نبوده یا از اصلاح موارد نقص گزارش اجرای قرار که اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی ظهر گزارش اجرای قرار درج نموده اند خودداری نمایند، باید مراتب و دلایل طی گزارشی توسط مجریان قرار کارشناسی در مهلت مقرر به هیأت صادرکننده قرار کارشناسی اعلام گردد. در این گونه موارد هر یک از اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع را به مدیریت دادرسی برای تشکیل جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی اطلاع داده و مدیریت دادرسی نسبت به تشکیل جلسه هیأت اقدام می نماید تا در آن جلسه اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی نسبت به گزارش مذکور تصمیم گیری نمایند. در این موارد باید تصویری از گزارش مذکور توسط مدیر دادرسی برای دادستانی انتظامی مالیاتی ارسال گردد. تبصره ۴- دلایل قرار کارشناسی صرفاً ناظر به احراز نقص در رسیدگی یا لزوم بررسی اسناد و مدارک نزد اشخاص ثالث یا کثرت اسناد و مدارک ارائه شده می باشد و در صورت اعتراض مؤدی یا اداره مالیاتی به مفاد قرار کارشناسی باید دلایل اعتراض کتباً به هیأت حل اختلاف مالیاتی مربوطه اعلام گردد و صرف اعتراض اداره مالیاتی یا مؤدی دلیلی بر رد اعتبار گزارش اجرای قرار نخواهد بود. تبصره ۵- اجرای به موقع قرارهای کارشناسی و کیفیت آن باید در تخصیص پاداش و نظام پرداخت پاداش مدنظر قرار گیرد و یکی از شاخص های آن باشد. ۳- چنانچه در جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی که جهت بررسی گزارش کارشناسی اجرای قرار برگزار می شود، مؤدی اسناد و مدارک جدیدی در رد نظر مجریان قرار ارائه نماید هیأت می تواند رأساً یا از طریق صدور قرار کارشناسی مجدد نسبت به موضوع اعتراض به مفاد گزارش کارشناسی اجرای قرار رسیدگی نماید. در این گونه موارد ذکر دقیق دلایل صدور قرار کارشناسی مجدد یا نتایج رسیدگی مجدد هیأت حل اختلاف مالیاتی که رأساً انجام داده در رأی یا قرار کارشناسی صادره الزامی است. ۴- در صورت درخواست کتبی مؤدی یا وکیل یا نماینده قانونی وی اداره امور مالیاتی یا هیأت حل اختلاف مالیاتی موظف است حسب مورد رونوشت جزئیات گزارش را که مبنای صدور برگ تشخیص قرار گرفته است و همچنین تصویری از گزارش اجرای قرار را به وی ارائه نماید. ۵- چنانچه رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی منجر به صدور قرار اعم از رسیدگی یا رفع نقص شود در صورت درخواست کتبی مؤدی یا وکیل یا نماینده قانونی وی ابلاغ نسخه ای از قرار کارشناسی صادره به مؤدی الزامی است. ۶- هرگاه نتیجه بررسی اعتراض در هیأت حل اختلاف مالیاتی منجر بدان شود که هیأت طرح موضوع در هیأت حل اختلاف را قانونی نداند اقدام به صدور نظر عدم طرح خواهد نمود. اعتراض مؤدی از این بابت قابل طرح در هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده ۲۱۶ ق.م.م. خواهد بود. تبصره- عدم طرح رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی محسوب نمی گردد و در حکم صورت جلسه نظر اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی است. ۷- مؤدی یا اداره مالیاتی می تواند در هر زمان از فرایند دادرسی انصراف خود از اعتراض را اعلام نماید. در چنین مواردی چنانچه انصراف از اعتراض قبل از تشکیل جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی باشد، موضوع دیگر قابل طرح در هیأت نبوده و پرونده مالیاتی قطعی می گردد لیکن چنانچه در زمان تشکیل جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی انصراف از اعتراض خود را اعلام نماید، باید جلسه هیأت حل اختلاف مالیاتی تشکیل گردد و چنانچه به اعتراض یکی از طرفین رسیدگی می شود، انصراف از اعتراض را به شرح متن پیش نویس رأی مکتوب نموده و امضا نماید. در این صورت هیأت حل اختلاف مالیاتی رأی تأیید صادر می نماید اما چنانچه هیأت حل اختلاف مالیاتی در راستای رسیدگی به اعتراض مؤدی و اداره مالیاتی باشد، انصراف یکی از طرفین مانع از رسیدگی به اعتراض طرف دیگر دعوا نخواهد بود. در این صورت هیأت از رسیدگی به اعتراض آن طرف که از اعتراض خود منصرف شده خودداری نموده و به اعتراض طرف دیگر دعوا خواهد پرداخت.