قانون برنامه اول توسعه، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران م

تبصره 6 - دولت مكلف است به منظور احياء و توسعه بخشهاي محروم و تعادلهاي منطقه‌اي ترتيبي اتخاذ نمايد كه با توجه به شرايط و‌استعدادهاي خاص هر منطقه، اقداماتي به شرح زير معمول دارد: الف - ايجاد تسهيلات لازم براي تقليل كارمزد وامهاي پرداختي در امور كشاورزي، صنعتي و مسكن در بخشهاي محروم. ب - اعطاي تخفيف مالياتي براي مشاغل توليدي در بخشهاي محروم تا پايان برنامه. ج - تخفيف عوارض در امور عمراني و خدمات عمومي از قبيل آب‌بها، برق، تلفن، گاز. د - رعايت اولويت در آماده‌سازي زمين و احداث خانه‌هاي سازماني و اعطاي بخشودگي قسمتي از قيمت تمام شده موارد فوق در بخش‌هاي‌محروم. ه - تسهيل ضوابط و شرايط كار دستگاههاي دولتي و غير دولتي. و - اتخاذ روشهاي مناسب در جهت تأمين و جذب و نگهداري نيروي انساني مورد نياز بخشهاي محروم. ز - رعايت اولويت در انتخاب و اجراي طرحهاي امور اجتماعي - امور زيربنايي و امور عمومي در بخشهاي محروم. ح - دستيابي به خودكفايي نيروي انساني بخصوص در زمينه‌هاي تخصصي از طريق اجراي موارد ذيل: 1 - تحت پوشش آموزشي قرار دادن كليه افراد واجب‌التعليم در بخشهاي محروم. 2 - ايجاد و گسترش مدارس شبانه‌روزي در مقاطع مختلف و مدارس نمونه و مراكز تربيت معلم. 3 - ايجاد و گسترش مراكز آموزش عالي در مراكز شهري بخشهاي محروم يا شهرهاي مجاور آنان به منظور تربيت نيروي انساني مورد نياز هر منطقه‌و همچنين افزايش سهميه بخشهاي محروم در پذيرش دانشگاهها. ط - قوه قضائيه موظف است در مراكز شهري بخشهاي محروم يا شهرستانهاي مجاور آنان شعبه دادگاههاي مورد نياز و دادگاههاي سيار عشايري را ‌ايجاد نمايد.