فصل دوم - اجرت دلال و مخارج (مواد 348 الی 355)
فصل دوم - اجرت دلال و مخارج
ماده 348
ماده 348 - دلال نمي‌تواند حق دلالي را مطالبه كند مگر در صورتيكه معامله به راهنمائي يا وساطت او تمام شده باشد.
ماده 349
ماده 349 - اگر دلال برخلاف وظيفه خود نسبت به كسي كه باو مأموريت داده بنفع طرف ديگر معامله اقدام نمايد و يا برخلاف عرف تجارتي محل از طرف مزبور وجهي دريافت و يا وعده وجهي را قبول كند مستحق اجرت و مخارجي كه كرده نخواهد بود بعلاوه محكوم به مجازات مقرر براي خيانت در امانت خواهد شد.
ماده 350
ماده 350 - هر گاه معامله مشروط بشرط تعليقي باشد دلال پس از حصول شرط مستحق اجرت خواهد بود.
ماده 351
ماده 351 - اگر شرط شده باشد مخارجي كه دلال ميكند باو داده شود دلال مستحق اخذ مخارج خواهد بود ولو آنكه معامله سر نگيرد. همين ترتيب در موردي نيز جاري است كه عرف تجارتي محل به پرداخت مخارجي كه دلال كرده حكم كند.
ماده 352
ماده 352 - در صورتيكه معامله به رضايت طرفين يا بواسطه يكي از خيارات قانوني فسخ بشود حق مطالبه دلالي از دلال سلب نمي‌شود مشروط بر اينكه فسخ معامله مستند به دلال نباشد.
ماده 353
ماده 353 - دلالي معاملات ممنوعه اجرت ندارد.
ماده 354
ماده 354 - حق‌الزحمه دلال بعهده طرفي است كه او را مأمور انجام معامله نموده مگر اينكه قرارداد خصوصي غير اين ترتيب را مقرر بدارد.
ماده 355
ماده 355 - حق‌الزحمه دلال بواسطه قرارداد مخصوصي بايد معين شده باشد و الا محكمه با رجوع باهل خبره و رعايت مقتضيات زماني و‌مكاني و نوع معامله حق‌الزحمه را معين خواهد كرد.