باب اول
باب اول - در شرايط اقرار
ماده 1259
ماده 1259 - اِقرار عبارت از اخبار بحقي است براي غير بر ضرر خود.
ماده 1260
ماده 1260 - اِقرار واقع ميشود به هر لفظي كه دلالت بر آن نمايد.
ماده 1261
ماده 1261 - اشارة شخص لال كه صريحاً حاكي از اِقرار باشد صحيح است.
ماده 1262
ماده 1262 - اقرار كننده بايد بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابر اين اقرار صغير و مجنون در حال ديوانگي و غير قاصد و مكره مؤثر نيست.
ماده 1263
ماده 1263 - اِقرار سفيه در امور مالي مؤثر نيست.
ماده 1264
ماده 1264 - اِقرار مفلس و ورشكسته نسبت باموال خود بر ضرر دُيّان نافذ نيست.
ماده 1265
ماده 1265 - اِقرار مُدعي افلاس و ورشكستگي در امور راجعه باموال خود بملاحظه حفظ حقوق ديگران منشاء اثر نمي شود تا اِفلاس يا عدم اِفلاس او معيّن گردد.
ماده 1266
ماده 1266 - در مُقِرُّله اَهليت شرط نيست ليكن بر حسب قانون بايد بتواند داراي انچه بنفع او اقرار شده است بشود.
ماده 1267
ماده 1267 - اِقرار بنفع متوفي درباره ورثه او مؤثر خواهد بود.
ماده 1268
ماده 1268 - ِاقرار مُعلَّق مؤثر نيست.
ماده 1269
ماده 1269 - اِقرار بامريكه عقلاً يا عادتاً ممكن نباشد و يا برحسب قانون صحيح نيست اثري ندارد.
ماده 1270
ماده 1270 - اِقرار براي حمل در صورتي مؤثر است كه زنده متولد شود.
ماده 1271
ماده 1271 - مُقِرُله اگر بكلي مجهول باشد اِقرار اثري ندارد و اگر في‌الجمله معلوم باشد مثل اِقرار براي يكي از دو نفر معين صحيح است.
ماده 1272
ماده 1272 - در صحّت اِقرار تصديق مُقرله شرط نيست ليكن اگر مفاد اِقرار را تكذيب كند اِقرار مزبور در حق او اثري نخواهد داشت.
ماده 1273
ماده 1273 - اِقرار به نَسَب در صورتي صحيح است كه اولاً تحقق نَسَب بر حسب عادت و قانون ممكن باشد ثانياً كسيكه به نَسَب او اقرار شده تصديق كند مگر در مورد صغيريكه اِقرار بر فرزندي او شده بشرط آنكه منازعي در پيش نباشد.
ماده 1274
ماده 1274 - اختلاف مُقِرّ و مُقِرُّله در سبب اِقرار مانع صحّت اِقرار نيست.