ماده سی و نهم
ماده سي و نهم - 1 - اشخاصي كه در استفاده از مصونيتها و مزايا ذيحق ميباشند بمجرد ورود به قلمرو كشور پذيرنده براي تصدي مأموريت خود از‌اين مصونيتها و مزايا بهره‌مند ميشوند و اگر قبلا در قلمرو آن كشور باشند استفاده از اين مزايا و مصونيتها از تاريخي است كه انتصاب آنها بوزارت‌امور خارجه يا هر وزارتخانه ديگر كشور پذيرنده كه مقرر است اعلام گردد. 2 - وقتيكه مأموريت شخص بهره‌مند از مزايا و مصونيتها خاتمه يابد اين مزايا و مصونيتها معمولا در موقع ترك خاك كشور پذيرنده يا در انقضاي موعد مناسبي كه براي انجام اين منظور بوي اعطا ميشود قطع ميگردد. ليكن اين مزايا و مصونيتها حتي در صورت وجود اختلاف مسلحانه تا اين مواعد ادامه خواهد داشت. معهذا مصونيت نسبت به اعماليكه شخص بهره‌مند در اجراي وظايف خود بسمت عضو مأموريت انجام داده باقي است. 3 - در صورت فوت يكي از اعضاءِ مأموريت اعضاءِ خانواده او از مزايا و مصونيتها تا انقضاي مهلت مناسبي كه براي ترك كشور پذيرنده به آنها اعطا‌ميگردد كما في‌السابق بهره‌مند خواهند بود 4 - در صورت فوت يك عضو مأموريت كه تبعه كشور پذيرنده يا مقيم دائم در آنكشور نميباشد و يا در صورت فوت يكي از بستگان او كه اهل خانه او هستند كشور پذيرنده خروج اموال منقول متوفي را اجازه ميدهد به استثناي اموالي كه در كشور پذيرنده تحصيل شده و در موقع فوت ممنوع الصدور‌باشد. از اموال منقول كه وجود آن در كشور پذيرنده صرفاً بسبب حضور متوفي در آنجا بسمت عضو مأموريت يا يكي از بستگان عضو مأموريت بوده ماليات بر ارث اخذ نميگردد.