قانون بيمه بيكاري

ماده 7 - مدت پرداخت مقرري بيمه بيكاري و ميزان آن بشرح زير است: الف - جمع مدت پرداخت مقرري از زمان برخورداري از مزاياي بيمه بيكاري اعم از دوره اجراي آزمايشي و يا دائمي آن براي مجردين حداكثر (36) ماه و براي متأهلين يا متكلفين حداكثر (50) ماه بر اساس سابقه كلي پرداخت حق بيمه و بشرح جدول ذيل مي ‌باشد: سابقه پرداخت حق بيمه………….. حداكثر مدت استفاده از مقرري ...............................................جمعاً با احتساب دوره هاي قبلي …..………………………براي مجردين........براي متأهلين يا متكفلين از (6) ماه لغايت (24) ماه……… (6) ماه ………. (12) ماه ‌ از (25) ماه لغايت (120) ماه……(12) ماه………. (18) ماه از (121) ماه لغايت (180) ماه…… (18) ماه………. (26) ماه از (181) ماه لغايت (240) ماه..... (26) ماه……...... (36) ماه از (241) ماه به بالا ........……. (36) ماه………… (50) ماه تبصره - افراد مسن مشمول اين قانون كه داراي 55 سال سن و بيشتر مي ‌باشند ماداميكه مشغول بكار نشده ‌اند مي ‌توانند تا رسيدن به سن ‌بازنشستگي تحت پوشش بيمه بيكاري باقي بمانند. ب - ميزان مقرري روزانه بيمه شده بيكار معادل (55%) متوسط مزد يا حقوق و يا كارمزد روزانه بيمه شده مي‌ باشد. به مقرري افراد متأهل يا‌ متكفل، تا حداكثر (4) نفر از افراد تحت تكفل به ازاء هر يك از آنها به ميزان (10%) حداقل دستمزد افزوده خواهد شد. در هر حال مجموع دريافتي ‌مقرري ‌بگير نبايد از حداقل دستمزد، كمتر و از (80%) متوسط مزد يا حقوق وي بيشتر باشد. ج - مقرري بيمه بيكاري از روز اول بيكاري قابل پرداخت است. ‌ تبصره 1 - متوسط مزد يا حقوق روزانه بيمه شده بيكار به منظور محاسبه مقرري بيمه بيكاري عبارتست از جمع كل دريافتي بيمه شده كه به‌ مأخذ آن حق بيمه دريافت شده در آخرين (90) روز قبل از شروع بيكاري تقسيم بر روزهاي كار و در مورد بيمه شدگاني كه كارمزد دريافت مي ‌كنند ‌آخرين مزد عبارتست از جمع كل دريافتي بيمه شده كه به مأخذ آن حق بيمه دريافت شده در آخرين (90) روز قبل از شروع بيكاري تقسيم بر (90) در‌صورتي كه بيمه شده كارمزد، ظرف (3) ماه مذكور مدتي از غرامت دستمزد استفاده نموده باشد متوسط مزدي كه مبناي محاسبه غرامت دستمزد قرار ‌گرفته به منزله دستمزد ايام بيكاري تلقي و در محاسبه منظور خواهد شد. ‌ تبصره 2 - افراد تحت موضوع اين ماده عبارتند از: 1 - همسر (‌زن يا شوهر) 2 - فرزندان اناث مادام كه ازدواج ننموده و فاقد حرفه و شغل باشند. 3 - فرزندان ذكور كه سن آنان كمتر از هجده سال تمام باشد و يا منحصراً به تحصيل اشتغال داشته و يا طبق نظر پزشك معتمد سازمان تأمين ‌اجتماعي، از كارافتاده كلي باشند. 4 - پدر و مادر كه سن پدر از (60) سال متجاوز باشد و يا طبق نظر پزشك معتمد سازمان تأمين اجتماعي از كارافتاده كلي باشند و در هر حال معاش ‌آنان منحصراً توسط بيمه شده تأمين گردد. 5 - خواهر و برادر تحت تكفل در صورت داشتن شرايط مربوط به فرزندان اناث و ذكور، مذكور در بندهاي (2) و (3) اين تبصره. ‌ تبصره 3 - دريافت مقرري بيمه بيكاري مانع از دريافت مستمري جزئي نمي‌ گردد. ‌ تبصره 4 - در صورت بيكاري زوجين فقط يكي از آنان (‌زن يا شوهر) محق به استفاده از افزايش مقرري به ازاء هر يك از فرزندان خواهد بود. تبصره 5 - بيمه شده بيكار و افراد تحت تكفل، در مدت دريافت مقرري بيمه بيكاري از خدمات درماني موضوع بندهاي «‌الف» و «ب» ماده (3)‌ قانون تأمين اجتماعي استفاده خواهند كرد. ‌ تبصره 6 - مقرري بيمه بيكاري مانند ساير مستمريهاي تأمين اجتماعي از پرداخت هرگونه ماليات معاف خواهد بود.