ماده 76
ماده 76 - منظور از عذر موجه مندرج در اين قانون مواردي است از قبيل: الف - بيماري مانع از حضور. ب - فوت همسر، پدر، مادر، برادر، خواهر و اولاد (در زماني كه عرفاً براي مراسم اوليه ضرورت دارد) و همچنين بيماري سخت يكي از آنان (درصورتي كه مراقب ديگري نباشد و به مراقبت وي نياز باشد). ج - ابتلاء به حوادث بزرگ مانند حريق، سيل و زلزله. د - در توقيف يا حبس بودن. تبصره - هر نظامي كه به حوادث مذكور در بندهاي (الف)، (ب) و (ج) اين ماده مبتلا گردد موظف است در اولين فرصت ممكن، مراتب را به يگان اطلاع و حسب مورد نسبت به اخذ مرخصي استعلاجي، استحقاقي و امثال آن اقدام نمايد. درصورتي كه امكان اخذ مرخصي وجود داشته باشد و اقدام نكند، همچنين اگر پس از برطرف شدن عذر و سپري شدن مدتي كه عرفاً براي آن حادثه ضرورت دارد خود را معرفي ننمايد با توجه به مدت غيبت حسب مورد طبق مقررات انضباطي يا كيفري با او رفتار خواهد شد.