قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

فصل دهم : سیاست خارجی

اصل يكصد و پنجاه و دوم سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران بر اساس نفي هر گونه سلطه جوئي و سلطه پذيري، حفظ استقلال همه جانبه و تماميت ارضي كشور، دفاع از حقوق همه مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرتهاي سلطه گر و روابط صلح آميز متقابل با دول غير محارب استوار است.

اصل يكصد و پنجاه و سوم هر گونه قرارداد كه موجب سلطه بيگانه بر منابع طبيعي و اقتصادي، فرهنگ، ارتش و ديگر شئون كشور گردد ممنوع است.

اصل يكصد و پنجاه و چهارم جمهوري اسلامي ايران سعادت انسان در كل جامعه بشري را آرمان خود ميداند و استقلال و آزادي و حكومت حق و عدل را حق همه مردم جهان مي‌ شناسد. بنابراين در عين خودداري كامل از هر گونه دخالت در امور داخلي ملتهاي ديگر از مبارزه حق طلبانه مستضعفين در برابر مستكبرين در هر نقطه از جهان حمايت ميكند.

اصل يكصد و پنجاه و پنجم دولت جمهوري اسلامي ايران ميتواند به كسانيكه پناهندگي سياسي بخواهند پناه ‌دهد مگر اينكه‌ بر طبق‌ قوانين ايران ‌خائن و تبهكار شناخته شوند.