رأی هیأت عمومی
رأی هیأت عمومی به موجب ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم : «نقل و انتقال قطعی املاک به مأخذ ارزش معاملاتی و به نرخ پنج درصد و همچنین انتقال حق واگذاری محل به مأخذ وجوه دریافتی مالک یا صاحب حق و به نرخ دو درصد در تاریخ انتقال از طرف مالکان عین یا صاحبان حق مشمول مالیات میباشد» و طبق تبصره 2 همین ماده : «حق واگذاری محل از نظر این قانون عبارت است از حق کسب یا پیشه یا حق تصرف محل یا حقوق ناشی از موقعیت تجاری محل.» با توجه به اینکه براساس نظریه اکثریت اعضای شورای عالی مالیاتی که در صورتجلسه شماره 201-18 مورخ 1399/09/18 شورای مذکور منعکس شده و موضوع بخشنامه شماره 210/99/72- 1399/10/20 سازمان امور مالیاتی کشور قرار گرفته، نسبت به انتقال اماکن و مستحدثات با کاربری آموزشی، صنعتی، اداری و نحو آن که قابلیت تجاری ندارند و اصولا حقوق قابل انفکاک نسبت به عین املاک درباره آنها قابل تصور نیست، مالیات حق واگذاری تعیین شده است و این در حالی است که برمبنای موازین قانونی یادشده، حق واگذاری شامل این قبیل موارد نمی شود; لذا صورتجلسه شماره 201-18 مورخ 1399/09/18 شورای عالی مالیاتی (موضوع بخشنامه شماره 210/99/72 مورخ 1399/10/20 سازمان امور مالیاتی کشور ) مغایر با ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم و دادنامه شماره 169 الی 172 مورخ 1398/11/15 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود.
ارجاعهای رسمی
- ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم
- صورتجلسه شماره 201-18 مورخ 1399/09/18 شورای مذکور
- بخشنامه شماره 210/99/72- 1399/10/20 سازمان امور مالیاتی کشور
- صورتجلسه شماره 201-18 مورخ 1399/09/18 شورای عالی مالیاتی
- بخشنامه شماره 210/99/72 مورخ 1399/10/20 سازمان امور مالیاتی کشور
- ماده 59 قانون مالیاتهای مستقیم
- بند 1 ماده 12
- ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392