رأی هیأت عمومی
رأی هیأت عمومی با توجه به اینکه براساس بند 9 دستورالعمـل شماره 200/99/503 مـورخ 1400/06/29 سازمان امـور مالیاتی کشور و برخلاف حکـم مقـرر در تبصره 5 ماده 17 قانون مـالیات بر ارزش افزوده مصـوب سال 1387 و جزء (1) بند (ک) تبصـره (6) قانون بودجه سـال 1399 کل کشور اعـلام شده است که در مـواردی که مالیات و عوارض ارزش افزوده پرداختی بابت خرید کالا و خدمات صادرشده به خارج از کشور به دلیل عدم رفع تعهد ارزی قابل تهاتر و استرداد نباشد، موارد مزبور جزء هزینههای قابل قبول مالیاتهای مستقیم محسوب نخواهد شد و این حکم با مبانی قانون مالیاتهای مستقیم و رابطه مستقیم بین مطالبه مالیات عملکرد و پذیرش هزینهها مغایرت دارد و با عنایت به اینکه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز براساس رأی شماره 140109970905810303-1401/01/30 خود حکم به ابطال مقررهای مشابه با بند مورد شکایت صادر کرده است، بنابراین بند 9 دستورالعمل شماره 200/99/503-1399/02/09 سازمان امور مالیاتی کشور از جهت عدم شمول عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی نسبت به مواردی که مالیات و عوارض ارزش افزوده پرداختی بابت خرید کالا و خدمات صادرشده به خارج از کشور به دلیل عدم رفع تعهد ارزی قابل تهاتر و استرداد نباشد، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال میشود.
ارجاعهای رسمی (۷)
- بند 9 دستورالعمـل شماره 200/99/503 مـورخ 1400/06/29 سازمان امـور مالیاتی کشور
- تبصره 5 ماده 17 قانون مـالیات بر ارزش افزوده مصـوب سال 1387
- جزء (1) بند (ک) تبصـره (6) قانون بودجه سـال 1399 کل کشور
- بند 9 دستورالعمل شماره 200/99/503-1399/02/09 سازمان امور مالیاتی کشور
- بند 1 ماده 12
- 13
- 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392