متن سند
۷ جزء از ۷ جزء سند
به منظور دستیابی به تحول اساسی در حوزه اجرایی نظام مالیاتی کشور و اتخاذ ترتیباتی که مبتنی بر رعایت قوانین و مقررات و تسریع فرآیند قطعیت مالیات بوده و متضمن حصول اهدافی از قبیل افزایش رضایت مندی و رشد نرخ تمکین مودیان و کاهش پرونده های ارجاعی به هیات های حل اختلاف مالیاتی باشد، مقرر می دارد:
1) روسای ادارات امور مالیاتی در راستای مسئولیت های مندرج در ماده 11 آئین نامه اجرایی ماده 219 ق.م.م. نظارت مستمر خود را به منظور حسن اجرای مقررات، بویژه در مرحله تشخیص درآمد مشمول مالیات مودیان، به طور موثر اعمال و واحدهای تحت نظر را مکلف نمایند با بررسی اسناد و مدارک و دلایل مودیان و هم چنین سوابق موجود، از بروز اختلافات مالیاتی که سابقه ظهور و رفع یا حل اختلاف داشته، اکیداً اجتناب و مطابق مقررات موضوعه و تصمیمات متخذه در موارد مشابه، اقدام نمایند.
2) ماموران مالیاتی که وظیفه تشخیص درآمد مشمول مالیات به آنان محول شده است مکلفند:
در موارد تشخیص درآمد مشمول مالیات از طریق رسیدگی به دفاتر قانونی، دلایل برگشت یا عدم قبول هزینه و یا احتساب هرگونه اقلامی به عنوان درآمد سال مورد رسیدگی و یا تجدید محاسبات و ملاحظاتی که منجر به افزایش درآمد ابرازی مودی یا کاهش زیان می گردد را صریحاً در گزارشات مالیاتی قید نمایند.
هم چنین در موارد تشخیص علی الراس، به طور صریح نسبت به عدم امکان تعیین درآمد واقعی بر اساس رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک ابرازی یا به دست آمده اظهارنظر نموده و متعاقباً دلایل انتخاب قرینه یا قرائن مالیاتی و رقم آن ها و ضرایب اعمالی (با ذکر ردیف و صفحه) را همراه با توجیهات کافی در گزارش خود قید نمایند.
عدم رعایت مراتب فوق به عنوان تخلف از انجام تکالیف قانونی که در تبصره 2 ماده 97 و ماده 98 ق.م.م. به آن تصریح شده است قابل پیگیری خواهد بود.
مطالبه مالیات از مودیانی که مکلف به کسر و ایصال مالیات اشخاص ثالث می باشند وفق مقررات و بر اساس گزارش رسیدگی که در آن به مستندات و مبالغ پرداختی و حتی المقدور دریافت کننده وجه (صاحب درآمد) اشاره شده باشد، صورت گیرد.
3) مدیران کل امور مالیاتی با استفاده از اختیارات مندرج در تبصره ماده 34 آئین نامه اجرائی موضوع ماده 219 ق.م.م. ترتیبی اتخاذ نمایند تا اختلاف مودیان حتی المقدور بدون ارجاع پرونده به مراجع حل اختلاف مالیاتی رفع، و توافق و تمکین مودیان با رعایت قوانین و مقررات موضوعه تحصیل گردد.
بدیهی است در ارزیابی عملکرد مدیران کل و معاونین مربوطه و روسای امور مالیاتی، میزان همکاری هر یک از مقامات مذکور، در راستای تحقق اهداف پیش گفته مد نظر قرار خواهد گرفت.
4) به مدیران کل امور مالیاتی موکداً یادآوری می نماید:
الف) نظر به اینکه حسب قسمت اخیر تبصره 2 ماده 190 ق.م.م.، رسیدگی و قطعیت یافتن مالیات مودیان می بایست حداکثر ظرف یک سال تسلیم اعتراض آنان صورت پذیرد، لذا تجاوز از مهلت مقرره قابل اغماض نبوده و رعایت مقررات یاد شده مستلزم رفع سریع اختلافات مالیاتی توسط مقامات ذیصلاح تا سطح مدیر کل مالیاتی و هم چنین برنامه ریزی و زمان بندی مراحل مربوط به دعوت از مودیان و طرح پرونده در هیات های حل اختلاف مالیاتی و مهلت مندرج در متن قرار و ارجاع و اجراء به موقع قرارهای صادره خواهد بود.
ب) بنا به حکم تبصره 1 ماده 244 ق.م.م.، رسمیت جلسات هیات های حل اختلاف مالیاتی (به منظور رسیدگی به اختلافات مالیاتی عملکرد سال 1381 و سنوات بعد) منوط به حضور هر سه عضو هیات بوده و تشکیل جلسات هیات بدون حضور هر یک از اعضاء احصا شده در ماده 244 ق.م.م. به عنوان تخلف از مقررات تلقی و آرا، صادره توسط هیات هایی که به صورت رسمی تشکیل نیافته باشد فاقد وجاهت قانونی بوده و نافذ نخواهد بود.
ج) مجدداً خاطر نشان می سازد از تشکیل جلسات هیات بدون حضور هر سه عضو اجتناب و بنا به اقتضای شرایط در هر یک از ادارات کل به تشکیل جلسات هیات در ساعات صبح متناسب با حضور هر سه عضو اکتفا و در صورت لزوم اوقات رسیدگی به اختلافات مالیاتی و تشکیل جلسات هیات به ساعات بعد از ظهر موکول گردد.
د) به منظور حسن اجرای تبصره 1 ماده 244 ق.م.م. و اطلاع رسانی به مودیان محترم، ترتیبی اتخاذ فرمایید تا اطلاعیه های پیوست با قابلیت رویت مودیان در محل تشکیل جلسات هیات نصب گردد.
دفتر نظارت بر امور هیات های حل اختلاف مالیاتی و اجرائیات ضمن نظارت مستمر بر نحوه تشکیل هیات ها، هرگونه تخطی از مقررات مربوط به هیات های حل اختلاف مالیاتی به شرح فوق را گزارش نماید.