ماده 1
هیئت وزیران در جلسه 1404/3/11 به پیشنهاد وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی (با همكاری وزارت امور اقتصادی و دارایی و مراجع و هیئت های امنای ذی صلاح) و به استناد بند (ت) ماده (4) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 و اصل یكصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین نامه اجرایی بند مذكور را به شرح زیر تصویب كرد : ماده 1- در این آیین نامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به كار می روند : 1- وزارت: وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی . 2- سازمان: سازمان امور مالیاتی كشور . 3- سازمان بیمه گر: سازمان و صندوق های فعال در قلمرو بیمه های اجتماعی قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی مصوب 1383 كه نسبت به دریافت حق بیمه از واحدهای كسب و كار مطابق با قوانین و مقررات مربوط اقدام می نمایند . 4- سامانه: درگاه مشترك بیمه و مالیات، موضوع بند (ت) ماده (4) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403 . 5- حق بیمه: وجوهی كه به موجب تكالیف قانونی و تحت عناوینی نظیر حق بیمه یا كسور بازنشستگی توسط كارفرمای ذی ربط به سازمان های بیمه گر مربوط، جهت بهره مندی كاركنان بیمه شده از مزایای قانونی پرداخت می گردد . 6- مالیات: مالیات بر درآمد حقوق، موضوع فصل سوم از باب سوم قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی . 7- كارفرما: اشخاص حقیقی یا حقوقی دارای واحدهای كسب و كار كه مكلف به كسر و پرداخت مالیات كاركنان خود به سازمان و حق بیمه واحد مربوط به سازمان بیمه گر ذی ربط می باشند . 8- كسب و كار: فعالیت های انتفاعی یا غیرانتفاعی اشخاص حقیقی یا حقوقی كه از طریق اشتغال نیروی كار محقق می شود . 9- فهرست تلفیقی: فهرستی واحد كه حاصل تلفیق فهرست موضوع ماده (86) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی و صورت مزد و حقوق سازمان بیمه گر بوده و شامل عناوین و اقلام اطلاعاتی مورد نیاز سازمان و سازمان بیمه گر، بابت تعیین و وصول مالیات و حق بیمه می باشد. فهرست تلفیقی توسط سازمان در سامانه بارگذاری می شود .