رفع ابهام در خصوص بررسی مشمولیت مالیات بر ارزش افزوده نسبت به واگذاری برخی منافع تحت عنوان حق

اظهارنظر هیات عمومی شورای عالی مالیاتی: با توجه به ابهام مطرح شده، هیات عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 و اصلاحات بعدی آن پس از بررسی های لازم و شور و تبادل نظر در خصوص موضوع مطرح شده به شرح زیر اعلام نظر می نماید : نظریه اکثریت: با توجه به اینکه مطابق مفاد مقررات ماده (2) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 ، عرضه کالاها و ارائه خدمات در ایران و واردات و صادرات آنها، مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده می باشد و بر اساس مقررات تبصره ذیل بند (ب) ماده (9) قانون مذکور ، در مواردی که دریافت وجه توسط یک مودی مستند به فروش کالا یا ارائه خدمت نیست، عرضه خدمت محسوب نشده و ماخذ محاسبه مالیات و عوارض نمی باشد و همچنین مستفاد از دادنامه شماره 140109970905810303 مورخ 1401/01/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری که واگذاری امتیازات را عرضه کالا و ارائه خدمت محسوب ننموده و شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده را در این خصوص خلاف قانون تشخیص داده است؛ لذا واگذاری منافع و کلیه حقوق، نظیر درآمد حاصل از حق رشد بازیکنان و نقل و انتقال بازیکنان، علائم تجاری (برند)، انتقال دانش فنی، واگذاری مالکیت معنوی، واگذاری گواهی اکتشاف و بهره برداری معدن، عرضه کالا یا خدمت تلقی نگردیده و مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده نمی باشد. محمدتقی پاکدامن - مهرعلی قنبرپور - حجت اله مولایاری - مهرداد مهرکام - سعید حوائج - علی اصغر تراب احمدی - عباس بهزاد - محمدحسین زحمتی - رضا امیدی - مجید پورناجی - حسن بابایی - سید رضا صادق زاده - اسمعیل احمدی - حسین زمانی - داریوش درویشی - احمد آخوندی نظریه اقلیت: با توجه به تعریف خدمت در نظریه دوم که بیان می دارد: «محصول غیر ملموسی که استفاده از آن از فرآیند تولید آن قابل تفکیک نیست» در نامه شماره 210/82882/د مورخ 1404/10/21، با موارد ذکر شده مطابقت دارد. ضمن اینکه مشمول ننمودن یا دادن معافیت به حقوق ذکر شده مخالف عدالت مالیاتی و اصل (51) قانونی اساسی می باشد،موافق نظریه دوم می باشم. علیرضا کاظمی