رفع ابهام در خصوص بررسی مشمولیت مالیات بر ارزش افزوده نسبت به واگذاری برخی منافع تحت عنوان حق

صورتجلسه مورخ 1404/11/12 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم حسب ارجاع نامه شماره 210/82882/د مورخ 1404/10/21 معاون محترم تحول هوشمند نظام مالیاتی توسط رئیس کل محترم سازمان متبوع مبنی بر طرح و بررسی موضوع «مشمولیت مالیات بر ارزش افزوده واگذاری برخی منافع تحت عنوان حق» در هیات عمومی شورای عالی مالیاتی، مراتب در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم در جلسه مورخ 1404/11/12 این هیات مطرح گردید.

شرح ابهام مطابق بند (الف) ماده (1) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 ، عرضه عبارت است از «واگذاری کالا یا ارائه خدمت، از طریق هرنوع معامله یا عقد قانونی.» با عنایت به ماده فوق، در خصوص مشمولیت مالیات بر ارزش افزوده واگذاری برخی منافع تحت عنوان حق، دو نظریه به شرح زیر مطرح می باشد: نظریه اول: با عنایت به اینکه در ماده (1) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 ، مالیات و عوارض فروش به عنوان مالیات و عوارض متعلق به عرضه کالاها و ارائه خدمات مشمول مالیات و عوارض توسط مودی در یک دوره معین شده است لذا واگذاری حقوق به طور عام و فارغ از هرگونه استثنائی در عداد بند (الف) ماده (1) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 قرار نمی گیرد. نظریه دوم: وفق ماده (1) قانون اجرای سیاست های کلی اصل (44) قانون اساسی مصوب 1386 با اصلاحات و الحاقات بعدی واژه خدمت بدین شرح تبیین شده است :«محصول غیرملموسی که استفاده از آن از فرآیند تولید آن قابل تفکیک نیست» همچنین بر اساس ماده (1) قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی کشور و حمایت از کالای ایرانی مصوب 1398 با اصلاحات و الحاقات بعدی، تعریف خدمت عبارت است از «محصولی که فرآیند مصرف آن از فرآیند تولید یا ایجاد آن قابل تفکیک نباشد». با عنایت به تعاریف خدمت، مندرج در مواد قانونی فوق الذکر و انطباق آن با مفهوم و ماهیت واگذاری منافع تحت عنوان حق، نتیجه گیری می شود: واگذاری حق ارائه خدمت محسوب می گردد. بنابراین به استناد بند (الف) ماده (1) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 ، واگذاری حقوق به طور کلی مشمول مالیات و عوارض می باشد. در این راستا مواردی نظیر درآمد حاصل از حق رشد بازیکنان و نقل و انتقال بازیکنان که در واقع واگذاری منافع حاصل از پرورش بازیکن و انتقال بهره برداری از منافع یاد شده است و همچنین واگذاری علائم تجاری (برند)، انتقال دانش فنی، واگذاری مالکیت معنوی، واگذاری گواهی اکتشاف و بهره برداری معدن مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده می باشد .

اظهارنظر هیات عمومی شورای عالی مالیاتی: با توجه به ابهام مطرح شده، هیات عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 و اصلاحات بعدی آن پس از بررسی های لازم و شور و تبادل نظر در خصوص موضوع مطرح شده به شرح زیر اعلام نظر می نماید : نظریه اکثریت: با توجه به اینکه مطابق مفاد مقررات ماده (2) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 ، عرضه کالاها و ارائه خدمات در ایران و واردات و صادرات آنها، مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده می باشد و بر اساس مقررات تبصره ذیل بند (ب) ماده (9) قانون مذکور ، در مواردی که دریافت وجه توسط یک مودی مستند به فروش کالا یا ارائه خدمت نیست، عرضه خدمت محسوب نشده و ماخذ محاسبه مالیات و عوارض نمی باشد و همچنین مستفاد از دادنامه شماره 140109970905810303 مورخ 1401/01/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری که واگذاری امتیازات را عرضه کالا و ارائه خدمت محسوب ننموده و شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده را در این خصوص خلاف قانون تشخیص داده است؛ لذا واگذاری منافع و کلیه حقوق، نظیر درآمد حاصل از حق رشد بازیکنان و نقل و انتقال بازیکنان، علائم تجاری (برند)، انتقال دانش فنی، واگذاری مالکیت معنوی، واگذاری گواهی اکتشاف و بهره برداری معدن، عرضه کالا یا خدمت تلقی نگردیده و مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده نمی باشد. محمدتقی پاکدامن - مهرعلی قنبرپور - حجت اله مولایاری - مهرداد مهرکام - سعید حوائج - علی اصغر تراب احمدی - عباس بهزاد - محمدحسین زحمتی - رضا امیدی - مجید پورناجی - حسن بابایی - سید رضا صادق زاده - اسمعیل احمدی - حسین زمانی - داریوش درویشی - احمد آخوندی نظریه اقلیت: با توجه به تعریف خدمت در نظریه دوم که بیان می دارد: «محصول غیر ملموسی که استفاده از آن از فرآیند تولید آن قابل تفکیک نیست» در نامه شماره 210/82882/د مورخ 1404/10/21، با موارد ذکر شده مطابقت دارد. ضمن اینکه مشمول ننمودن یا دادن معافیت به حقوق ذکر شده مخالف عدالت مالیاتی و اصل (51) قانونی اساسی می باشد،موافق نظریه دوم می باشم. علیرضا کاظمی