نحوه أخذ و تعیین تکلیف تضمین دریافتی بابت واردات ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید در اجرای بند (الف) ماده (39) قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور

به منظور تسهیل در امور مودیان محترم مالیاتی و در راستای کمک به واحدهای تولیدی و معدنی با ملحوظ نظر قراردادن مفاد دادنامه شماره 140431390003003630 مورخ 1404/11/21 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری ، در اجرای مفاد تبصره (4) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 مقرر می‌دارد:

1- ادارات امور مالیاتی با رعایت الزامات صدور چک در سامانه بانکی صیاد، نسبت به اخذ چک صیادی تضمین با تاریخ حداکثر شش ماه از تاریخ نامه گمرک جمهوری اسلامی ایران به اداره امور مالیاتی مبنی بر اخذ تضمین، اقدام نمایند. تبصره- حسب صلاحدید ادارات امور مالیاتی، أخذ تضمین بانکی و سایر تضامین بلامانع می‌باشد.

2- چنانچه پس از سررسید تضمین‌های دریافتی از مؤدیان موضوع بند (الف) ماده (39) قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور ، با بررسی دفاتر یا اجرای مفاد ماده (13) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 مبنی بر اینکه ثبت معاملات (خرید و فروش) در سامانه مودیان به منزله ثبت در دفاتر قانونی است (حسب مورد) و یا هرگونه مستندات قابل اتکا دیگر، عدم فروش ماشین‌آلات معنونه محرز گردد؛ تضامین دریافتی (چک) با رعایت سایر مقررات مسترد می‌شود. تبصره- در صورت فروش ‌ماشین آلات خطوط تولید، چنانچه مودی فروش و مالیات و عوارض ارزش افزوده فروش را ابراز و نسبت به پرداخت یا ترتیب پرداخت مالیات و عوارض ابرازی اقدام نموده باشد، تضمین‌های دریافتی با رعایت مقررات موضوعه مسترد می‌شود و در صورت فروش‌ ماشین آلات مطروحه، چنانچه مالیات و عوارض فروش آنها پرداخت یا ترتیب پرداخت نشده باشد، مستفاد از مقررات تبصره (4) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 ، حداکثر تا میزان مالیات و عوارض واردات آنها و تا سقف بدهی مالیات و عوارض بابت فروش آنها، تضمین‌های یاد شده وصول می‌گردد.

3- بررسی مستندات به منظور تعیین تکلیف تضمین‌های دریافتی صرفاً در حدود مالیات و عوارض ارزش افزوده واردات ماشین آلات خطوط تولید بوده و به منزله رسیدگی موضوع تبصره ماده (14) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 نمی‌باشد.

4- صرف‌نظر از آنکه ماشین‌آلات خطوط تولید در راستای تولید "کالا و خدمات معاف یا مشمول" و یا "کالا و خدمات معاف و مشمول به صورت توأمان" به کار گرفته شود، مالیات و عوارض خرید پرداختی مربوط به ماشین‌آلات خطوط تولید قابل کسر، تهاتر و استرداد می باشد. تبصره- وفق مفاد تبصره (4) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 صرفاً مالیات و عوارض خرید مربوط به ماشین‌آلات خطوط تولید قابل کسر، تهاتر و استرداد می‌باشد و این موضوع قابل تسری به تجهیزات مربوط نمی‌باشد. مالیات و عوارض پرداختی بابت تجهیزات حسب مقررات موضوعه از جمله مفاد تبصره های (2) و (3) ماده (8) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 به عنوان اعتبار مالیاتی قابل پذیرش خواهد بود.

5- مادامی که وجه تضمین‌های مذکور وصول و به حساب‌های تعیین شده از سوی سازمان امور مالیاتی کشور واریز نشود، از این بابت اعتبار مالیاتی برای مودی محسوب نخواهد شد.

دستورالعمل فوق جایگزین دستورالعمل شماره 200/1402/512 مورخ 1402/12/09 با اصلاحات بعدی ، از تاریخ صدور این دستورالعمل می‌گردد.