بررسی ابهام در خصوص « نحوه اعمال بند (الف) ماده (10) و تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400»

نظر اقلیت: با عنایت به مفاد صدر موضوع ماده (10) قانون مالیات بر ارزش‌افزوده مصوب 1400 و بند (19) بخشنامه شماره 28004 مورخ 1388/11/12 ، علیرغم مفاد تبصره (2) ماده (8) قانون مذکور ، صادرات کالاهای معاف موضوع ماده (9) قانون مالیات بر ارزش‌افزوده و به استناد مفاد ماده (2) قانون مزبور ، در زمره مأخذ مشمول مالیات ارزش‌افزوده نبوده، همچنین مالیات‌های ارزش‌افزوده پرداختی در نهاده‌های تولید کالای معاف مذکور، قابلیت تهاتر و استرداد را دارا می‌باشد. در صورتی که همین کالای معاف در داخل کشور عرضه شوند، مالیات ارزش‌افزوده پرداختی در نهاده‌ها تولید آن قابلیت تهاتر و استرداد نداشته و مفاد تبصره (5) موضوع ماده (8) قانون دائمی تسری خواهد داشت. با وحدت ملاک از همین موضوع، که هدف حاکمیت و قانونگذار در این رابطه، بمنظور حمایت از صادرکنندگان جهت حفظ توان رقابتی آنان در بازارهای بین‌المللی می‌باشد. مفاد تبصره (3) بند (الف) ماده (26) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 صرفاً در رابطه با کالاهای تولیدی که در نهاده‌های تولید آنان از کالاهای موضوع بند (الف) ماده (26) ، استفاده شده و در داخل کشور عرضه گردیده است، تسری دارد و به جهت حمایت از صادرکنندگان، مفاد تبصره مذکور در خصوص صادرات کالاهای مذکور، موضوعیت ندارد و صرفاً محدودیتی که قانونگذار در خصوص صادرکنندگان از حیث استرداد و تهاتر مالیات ارزش‌افزوده پرداختی در نهاده‌های مربوطه قائل شده است، صرفاً و محدود به مفاد تبصره (2) ماده (10) قانون مالیات بر ارزش‌افزوده مصوب 1400 می‌باشد. حجت اله مولایاری، مهرداد مهرکام، محمدحسین زحمتی، رضا نوروز اشرفی، رضا امیدی، اسمعیل احمدی