ماده 17
ماده 17 - تمامي بهره برداران منابع ثابت آلوده كننده هوا، ملزم به رعايت حدود مجاز انتشار آلاينده ها در موتورخانه ها و سامانه هاي احتراقي خود هستند. همچنين اين مراكز مكلفند ضمن اتخاذ تدابير لازم جهت جلوگيري از انتشار آلاينده ها در هواي آزاد، از سوخت مناسب (ترجيحاً گاز شهري) استفاده كنند و ملزم به انجام معاينه فني سالانه سامانه موتورخانه و سامانه هاي احتراقي توسط شركتهاي تأييد صلاحيت شده از سوي سازمان ملي استاندارد ايران، مطابق با حدود مجاز انتشار آلاينده ها مي باشند. تبصره 1 - مالكان، مسؤولان يا رؤساي مراكز اداري، بهداشتي، درماني، خدماتي، عمومي و تجاري كه موجبات آلودگي هوا را فراهم كنند در صورتي كه پس از يك مرتبه تذكر كتبي توسط سازمان، اقدامي براي رفع آلودگي در مهلت مقرر انجام ندهند، به جزاي نقدي درجه هشت موضوع ماده (19) قانون مجازات اسلامي حسب مورد محكوم مي شوند و در صورت تكرار، علاوه بر حداكثر جزاي نقدي مذكور، با درخواست سازمان و حكم مرجع قضائي صالح به تعطيلي موقت از شش ماه تا دوسال محكوم مي شوند. تبصره 2 - منابع آلاينده خانگي در كلانشهرهاي بالاي پانصدهزار نفر جمعيت، صرفاً مشمول جزاي نقدي مي شوند. تبصره 3 - آيين نامه اجرائي اين ماده از جمله روشهاي تشويقي در مرحله نخست و سپس روشهاي الزام آور و نحوه نظارت بر اجراي آن و هزينه هاي معاينات مراكز معاينه هاي دوره اي موضوع اين ماده توسط سازمان با همكاري وزارتخانه هاي نفت، كشور، راه و شهرسازي، بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان ملي استاندارد ايران ظرف مدت سه ماه از تاريخ ابلاغ اين قانون تدوين مي شود و به تصويب هيأت وزيران مي رسد.