آئين نامه مربوط بقرائن و امارات مشمولين ماليات

ماده 1 - قرائن و امارات مذكور در ماده 6 قانون املاك و ماليات بر درآمد عبارتند از: 1 - ميزان سرمايه. 2 - ميزان فروش ساليانه. 3 - كرايه ساليانه محل پيشه يا خانه مسكوني يا هردو آنها. 4 - ميزان حقوق يا دستمزدي كه بكارمندان و كارگران پرداخت شده است. 5 - ميزان قوه ماشين و مقدار مواد اوليه كه بمصرف رسيده و يا ارزش محصولاتي كه بدست آمده. 6 - ميزان حق بيمه. 7 - ميزان ظرفيت وسائط رانندگي. 8 - ميزان كل درآمد(‌ناويژه). 9 - واحد معمولي دستمزد و پايمزد. 10 - تعداد كارگران. 11 - تعداد فروش آبونمان - تعداد مجله‌ايكه در هفته يا ماه چاپ ميشود. 12 - تعداد صندليهاي تآتر - سينما - كافه‌ها - رستورانها و قهوه‌خانه‌ها و غيره. 13 - تعداد دستگاههاي پارچه‌بافي. 14 - تعداد قرقره‌ها در كارخانه‌هاي نخريسي. 15 - تعداد و بهاء اتومبيلهاي شخصي. 16 - تعداد فروش اغنام و احشام در مورد چوبدارها. 17 - تعداد كشتار در مورد قصابها و كشتاركنندگان. 18 - ميزان ماليات پرداختي در سال قبل. ماده 2 - ممكن است درآمد ويژه مؤديان را با اعمال يك يا چند نشاني تعيين نموده و چنانچه چند نشاني اعمال شود آنكه داراي قرائن بيشتر است‌مأخذ تشخيص ماليات و صدور پيش آگهي خواهد بود. ماده 3 - در مواردي كه براي محل پيشه و خانه مسكوني كرايه داده نميشود ميزان كرايه محل متشابه مأخذ قرار داده خواهد شد. ماده 4 - ضرايب مالياتي در بهمن ماه هر سال از طرف ادارات دارائي تهيه و ابلاغ ميشود. بموجب ماده 25 قانون ماليات املاك مزروعي و ماليات بر درآمد مصوب تير ماه 1328 آئين‌نامه مربوط به اجراي ماده 6 راجع به قرائن و امارات‌مالياتي كه مشتمل بر چهار ماده و در جلسه 20 آبان ماه 1329 بتصويب كميسيون قوانين دارائي مجلس شوراي ملي رسيده قابل اجرا ميباشد.