قانون مجازات جرائم نيروهاي مسلح

فصل چهارم - فرار از خدمت

بخش اول - فرار در زمان صلح

بخش دوم - فرار در زمان جنگ و درگيريهاي مسلحانه

بخش سوم - مقررات مشترك

ماده 56 - اعضاي ثابت نيروهاي مسلح هرگاه در زمان صلح بيش از پانزده روز ‌متوالي مرتكب غيبت شده و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و حسب مورد به‌ مجازاتهاي ذيل محكوم مي ‌شوند: الف - چنانچه شخصاً خود را معرفي نمايند به حبس از دو تا شش ماه يا محروميت ‌از ترفيع از سه تا شش ماه. ب - هرگاه دستگير شوند به حبس از شش ماه تا دو سال يا محروميت از ترفيع از ‌شش ماه تا دو سال.

ماده 57 - اعضاي ثابت نيروهاي مسلح كه در زمان صلح در مأموريت يا مرخصي يا ‌مشغول گذراندن دوره آموزشي در داخل يا خارج از كشور هستند هرگاه پس از خاتمه ‌مأموريت يا مرخصي يا دوره آموزشي يا پس از فراخواني قبل از خاتمه آن به فاصله پانزده روز خود را جهت بازگشت به محل خدمت به قسمتهاي مربوط در داخل و يا سفارتخانه‌ ها‌ و يا كنسولگريها و يا نمايندگيهاي دائمي دولت جمهوري اسلامي ايران در خارج معرفي ‌ننمايند و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و حسب مورد مشمول يكي از ‌مجازاتهاي مذكور در ماده (56) اين قانون خواهند بود.

ماده 58 - اعضاي ثابت نيروهاي مسلح كه فراري بوده هرگاه در زمان جنگ يا بسيج ‌و فراخوان عمومي يا هنگامي كه يگان مربوط در آماده‌ باش رزمي مي ‌باشد چنانچه ظرف‌ مدت يك ماه از تاريخ شروع جنگ يا بسيج و فراخوان عمومي يا اعلام آماده ‌باش رزمي،‌ خود را معرفي كنند از تعقيب و كيفر معاف خواهند بود. درصورتي كه معرفي پس از مدت مذكور باشد يا در اين مدت و يا پس از آن دستگير ‌شوند حكم فرار در زمان جنگ را خواهد داشت.

ماده 59 - كاركنان وظيفه نيروهاي مسلح هرگاه در زمان صلح بيش از پانزده روز‌متوالي مرتكب غيبت شده و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و چنانچه‌ دستگير شده باشند به حبس از سه ماه تا يك سال يا سه ماه تا يك سال اضافه خدمت‌ محكوم مي‌ گردند

ماده 60 - كاركنان وظيفه فراري در زمان صلح هرگاه شخصاً خود را معرفي و‌ مشغول خدمت شوند به ترتيب زير با آنان رفتار مي ‌شود: الف - چنانچه براي اولين بار مرتكب فرار از خدمت شده و ظرف مدت شصت روز‌ از شروع غيبت مراجعت نمايند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضائي در مقابل هر روز‌غيبت و فرار، دو روز به خدمت دوره ضرورت آنان افزوده مي ‌شود اين اضافه خدمت ‌بيش از سه ماه نخواهد بود ب - چنانچه پس از مدت ياد شده در بند (‌الف) اين ماده خود را معرفي كنند و يا‌ سابقه فرار از خدمت داشته باشند به حكم دادگاه به حبس از دو تا شش ماه محكوم‌ مي ‌گردند. ج - چنانچه در زمان جنگ يا بسيج و فراخوان عمومي يا هنگامي كه يگان مربوط ‌در آماده ‌باش رزمي باشد و ظرف حداكثر دو ماه از تاريخ شروع جنگ يا بسيج و فراخوان‌ عمومي يا اعلام آماده ‌باش رزمي خود را معرفي كنند از تعقيب و كيفر معاف خواهند بود.‌ درصورتي كه معرفي پس از مدت مذكور باشد يا در اين مدت و يا پس از آن دستگير شوند ‌حكم فراري در زمان جنگ را خواهند داشت. تبصره 1 - فراريان مشمول بند (‌الف) فوق درصورتي كه مدعي عذر موجهي ‌باشند، ادعاي آنان در هيأتي كه با شركت فرماندهان و مسؤولان عقيدتي سياسي و ‌مسؤولان حفاظت يا معاونان آنان در سطح لشگرها، تيپهاي مستقل، نواحي انتظامي و ‌رده‌ هاي همطراز و بالاتر تشكيل مي ‌گردد بررسي شده و نظر اكثريت قطعي است.‌ در صورت عذرموجه به تشخيص هيأت مذكور، به تناسب روزهاي موجه از اضافه خدمت‌ وي كسر مي‌ گردد. تبصره 2 - درصورتي كه انجام بقيه خدمت اين افراد مورد رضايت فرماندهان باشد ‌ممكن است با تصويب هيأت ياد شده در تبصره (1) اين ماده، تمام يا قسمتي از اضافه‌ خدمت مزبور بخشيده شود. تبصره 3 - دستورالعمل بند (‌الف) و تبصره‌ هاي اين ماده ظرف سه ماه پس از ‌تصويب اين قانون، توسط ستاد كل نيروهاي مسلح تهيه و تصويب و ابلاغ مي ‌شود.

ماده 61 - اعضاي ثابت نيروهاي مسلح هرگاه در زمان جنگ بيش از پنج روز‌ متوالي غيبت نمايند و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و پس از دستگيري به‌ حبس از يك تا پنج سال محكوم مي ‌شوند و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غيبت فراري ‌محسوب و به حبس از سه تا پانزده سال محكوم مي ‌گردند.

ماده 62 - فراريان مذكور در ماده (61) اين قانون، چنانچه شخصاً خود را معرفي و‌ مشغول خدمت شوند درصورتي كه فرار آنان از خدمت در زمان جنگ باشد به حبس از ‌يك تا سه سال و اگر فرار از جبهه باشد به دو تا پنج سال حبس محكوم مي ‌شوند.

ماده 63 - كاركنان وظيفه نيروهاي مسلح هرگاه در زمان جنگ بيش از پنج روز ‌متوالي غيبت نمايند و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و پس از دستگيري به‌ حبس از يك تا سه سال محكوم مي‌ گردند و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غيبت فراري‌ محسوب و به حبس از دو تا پنج سال محكوم مي ‌شوند

ماده 64 - فراريان مذكور در ماده (63) اين قانون، هرگاه شخصاً خود را معرفي و‌ مشغول خدمت شوند درصورتي كه فرار آنان فرار از خدمت در زمان جنگ باشد به حبس‌ از سه ماه تا يك سال و اگر فرار از جبهه باشد به حبس از شش ماه تا دو سال محكوم ‌مي‌ گردند. تبصره - منظور از جبهه مندرج در اين قانون منطقه ‌اي است كه يگاني درگيري ‌مستقيم و سريع رزمي داشته يا مأموريت آن را دريافت كرده باشد

ماده 65 - چنانچه فرار افراد مذكور در مواد (61)، (62)، (63) و (64) اين قانون،‌ موجب شكست جبهه اسلام يا وارد شدن تلفات جاني به نيروهاي خودي شود به‌ مجازات محارب محكوم مي ‌شوند.

ماده 66 - هر نظامي كه در جريان عمليات عليه عوامل خرابكار، ضد انقلاب،‌ اشرار و قاچاقچيان مسلح از محل مأموريت و يا منطقه درگيري فرار نمايد در حكم فرار از‌ جبهه محسوب و حسب مورد مشمول مجازاتهاي مقرر در اين بخش خواهد بود.

ماده 67 - نظامياني كه در زمان جنگ در مأموريت يا مرخصي هستند يا مشغول ‌گذراندن دوره آموزشي در داخل يا خارج كشور مي ‌باشند، هرگاه پس از خاتمه مأموريت يا‌ مرخصي يا دوره آموزشي يا پس از فراخواني قبل از خاتمه آن به فاصله پنج روز خود را ‌جهت بازگشت به محل خدمت به قسمت هاي مربوط در داخل يا سفارتخانه‌ ها يا كنسولگريها‌ يا نمايندگيهاي دائمي دولت جمهوري اسلامي ايران در خارج معرفي ننمايند چنانچه عذر‌ موجهي نداشته باشند فراري محسوب و حسب مورد مشمول مجازاتهاي مقرر در اين ‌بخش خواهند بو

ماده 68 - هر نظامي كه در زمان بسيج يا هنگامي كه يگان مربوط در مأموريت ‌آماده ‌باش رزمي مي ‌باشد مرتكب فرار شود حسب مورد مشمول مجازاتهاي مقرر در اين‌ بخش خواهد بود.

ماده 69 - افراد وظيفه دوره احتياط و ذخيره كه در زمان جنگ احضار شده و به ‌فاصله پنج روز از تاريخ احضار يا فراخوان بدون عذر موجه خود را معرفي نكنند فراري‌ محسوب و به حبس از شش ماه تا دو سال محكوم مي‌ شوند. درصورتي كه افراد ياد شده‌ قبل از خاتمه جنگ شخصاً خود را معرفي نمايند، دادگاه مجازات آنان را تخفيف مي ‌دهد.

ماده 70 - فراريان مشمول مواد (62) و (64) اين قانون، فقط براي بار اول فرار از‌ خدمت مي‌ توانند از تخفيف مقرر در اين مواد استفاده نمايند و درصورت تعدد و يا تكرار ‌فرار از خدمت حسب مورد مطابق مواد (61) و (63) اين قانون مجازات خواهند شد.

ماده 71 - هر نظامي كه با سلاح گرم، هواپيما، بالگرد، كشتي، ناوچه، تانك و ‌وسائل موتوري جنگي يا مجهز به سلاح جنگي مبادرت به فرار نمايد از زمان غيبت فراري ‌محسوب و چنانچه عمل وي ضربه مؤثر به مأموريت نيروهاي مسلح وارد آورد به مجازات‌ محارب و درغير اين صورت به حبس از سه تا پانزده سال محكوم مي ‌شود.