قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع

ماده 4 - سازمان جنگلباني ايران مجاز است خارج از حوزه اجراي طرحهاي جنگلداري اجازه قطع درخت و تهيه چوب و هيزم و زغال را بدون‌ طرح در موارد زير بدهد: 1 - بهره‌ برداري از درختان گردو. 2 - استفاده از درختان افتاده و سيل آورده و خشكيده و سوخته و مريض و آفت زده و تنه درختان بازداشتي بشرطي كه در تمام موارد سازمان‌ جنگلباني خود مستقيماً بهره‌ برداري نمايد. 3 - در موارديكه تأمين مصارف روستائي در طرحهاي جنگلداري حوزه مربوط پيش‌ بيني نشده و يا بتشخيص سازمان جنگلباني كافي نباشد در ‌اين صورت سازمان جنگلباني ميتواند به روستائيان دهكده‌ هاي مجاور جنگل و جنگل‌ نشينان بدون دريافت عوارض و بهره مالكانه منحصراً براي ‌مصارف روستائي محلي بميزان احتياج اجازه بهره ‌برداري بدهد. 4 - قطع درختانيكه براي احداث جاده‌ ها يا تعريض آنها و يا تأمين مسير و حفاظت شبكه‌ هاي مخابراتي و برق يا ايجاد مجاري آبياري و مخازن و‌ سدها و تأسيسات نظامي و بهره ‌برداري از معادن در مناطق جنگلي ضرورت داشته باشد. 5 - بهره ‌برداري از بيشه‌ هاي طبيعي و جنگلهاي شمشاد و توده‌ هاي جنگلي در صورتيكه طبق نظر سازمان جنگلباني ايران امكان اجراي طرح ‌جنگلداري براي منابع فوق وجود نداشته باشد. 6 - در موارديكه از طرف سازمان جنگلباني اجازه تبديل اراضي جنگلي و عمليات اصلاحي و احيائي و پيوندزني و جنگل ‌كاري و بررسيهاي‌ مختلف و احداث پارك و مراكز آموزشي در جنگلها و مراتع مشجر داده مي ‌شود.