قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

ماده 50- الف - بانك مركزي ميتواند با رعايت اصول پنجاه و دوم (52) و پنجاه و سوم (53) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، به دولت تنخواه پرداخت نموده يا اوراق مالي قابل معامله در بازار سرمايه كه از سوي خزانه و با سررسيدِ تا پايان همان سال منتشرشده را در عرضه اوليه از دولت خريداري كند. دولت موظف است تنخواه دريافتي را حداكثر تا پايان همان سال تسويه كند. ب - مجموع مانده تنخواه دريافت شده دولت يا اوراق دولتي كوتاه مدت خريداري شده در عرضه اوليه (موضوع بند «الف» اين ماده) در سال اول اجراي اين قانون نبايد از سه درصد (3%) بودجه عمومي مصوب دولت در همان سال تجاوز كند. سقف مزبور از سال دوم به بعد سالانه نيم واحد درصد (5 /0 %) كاهش مي يابد تا حداكثر به يك درصد (1%) برسد. پ - در صورت عدم تسويه ريالي تنخواه در مهلت مقرر در بند «الف» اين ماده، پرداخت هرگونه تنخواه جديد به دولت توسط بانك مركزي ممنوع است.