قانون مالياتهاي مستقيم مصوب 1366 (متن مصوب اولیه و بدون اعمال اصلاحات

باب چهارم- در مقررات مختلفه

فصل اول- معافیت ها

فصل دوم- هزینه های قابل قبول و استهلاک

فصل سوم- قرائن و ضرایب مالیاتی

فصل چهارم- مقررات عمومی

فصل پنجم- وظایف مؤدیان

فصل ششم- وظایف اشخاص ثالث

فصل هفتم- تشویقات و جرائم مالیاتی

فصل هشتم- ابلاغ

فصل نهم- وصول مالیات

‌ماده ۱۳۲ - درآمد واحدهای تولیدی که از تاریخ تصویب این قانون از طرف وزارتخانه‌های صنایع یا صنایع سنگین یا معادن و فلزات برای آنها‌ پروانه یا کارت تأسیس صادر می‌شود از تاریخ شروع بهره‌برداری مندرج در پرونده به مدت یک سال از پرداخت مالیات معاف می‌باشند و به مدت‌معافیت فوق با احراز هر یک از شرایط مشروحه ذیل به ترتیب زیر افزوده خواهد شد: 1 - چنانچه حداقل 75 درصد و يا بيشتر از مواد اوليه مصرفي واحد توليدي وارداتي نباشد مدت دو سال و اگر كمتر از 75 درصد بيش از چهل ‌درصد آن در ايران توليد گردد مدت يكسال. 2 - در صورتي كه محصول واحد توليدي از نوع كالاهاي سرمايه‌ اي باشد مدت شش سال و چنانچه از نوع كالاهاي واسطه‌ اي باشد مدت سه سال. 3 - در صورت اشتغال كارگر در واحد توليدي به تعداد 20 نفر يا بيشتر مدت يكسال. 4 - در صورت واقع شدن محل واحد توليدي در نقاط نيمه محروم مدت دو سال و در نقاط محروم مدت چهار سال. تبصره 1 - تشخيص كالاهاي سرمايه ‌اي و واسطه‌ اي به عهده شورايعالي صنايع خواهد بود. تبصره 2 - معافيت موضوع اين ماده شامل درآمدهاي حاصل از واحدهاي توليدي مستقر در داخل شعاع 120 كيلومتري مركز تهران و 50 كيلومتري‌ مركز استانهاي اصفهان، خراسان، آذربايجانشرقي و مركزي خواهد بود. واحدهاي توليدي واقع در محدوده شهرستان مراكز ساير استانها باستثناي مراكز استانهاي چهارمحال و بختياري و كهكيلويه و بويراحمد و ‌سيستان و بلوچستان و ايلام و كردستان و هرمزگان و بوشهر فقط از نصف مدت معافيت مقرر در اين ماده برخوردار خواهند شد و در موارد كسر يكسال معافيت به نسبت مدت از درآمد آن سال منظور ميشود. تبصره 3 - واحدهاي توليدي كه پروانه يا كارت تأسيس آنها از ابتداي سال 1358 تا تاريخ تصويب اين قانون صادر گرديده چنانچه به مرحله‌ بهره‌ برداري نرسيده باشند نسبت به كل مدت از تاريخ صدور پروانه بهره‌ برداري و اگر در حال بهره ‌برداري باشند نسبت به بقيه مدت از تاريخ تصويب اين ‌قانون با رعايت تبصره 2 فوق مشمول معافيت اين ماده خواهند بود. تبصره 4 - فعاليتهاي زير در هيچيك از نقاط كشور مشمول معافيت مالياتي موضوع اين ماده نخواهد بود: 1 - سقز و آدامس‌ سازي. 2 - بستني‌ سازي. 3 - برنج‌ كوبي. 4 - چاي‌ خشك‌ كني. 5 - تهيه خشكبار. 6 - يخسازي (‌باستثناي كارخانجات واقع در استان سيستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر). 7 - نوشابه‌ سازي. 8 - توليد هر نوع شيريني‌ جات. 9 - توليد هر نوع كمپوت و كنسرو و انواع رب و آب ‌ميوه و بسته ‌بندي مواد غذائي باستثناي مواد لبني. 10 - ساخت قوطي و جعبه و كارتن (‌از هر جنس). 11 - انواع چيپس و كراكر نمكي و پفك ‌نمكي و كامك و مشابه آنها. 12 - ساخت انواع لوازم آرايش. 13 – خوشبو كننده‌ ها از هر نوع. 14 - كبريت‌ سازي. 15 - واكس‌ سازي. 16 - شمع‌ سازي. 17 - توليد كيسه و پاكت (‌تهيه شده از مواد پلاستيكي). 18 - مبل‌ سازي و در و پنجره و دكورسازي (‌از هر نوع). 19 - ساخت انواع پوشش براي كف - سقف - ديوار ساختمان و مصارف مشابه. 20 - كركره‌ سازي (‌از هر نوع). 21 - توليد نوارهاي پرده كركره - كمربند ايمني. 22 - كاغذ روكش شده. 23 - مقواي روكش شده. 24 - ساخت كاغذ ديواري از هر نوع (‌اعم از توليد كاغذ و نقش‌ زني). 25 - كلاه‌ دوزي. 26 - چاپ. 27 – قالي ‌شوئي و پرشوئي و مانند آن به جز پشم‌ شوئي. 28 - خشك‌ شويي. 29 – ماشين ‌شوئي و سرويس وسائط نقليه زميني. 30 - تعميرات و سرويس وسايل الكتريكي و الكترونيكي. 31 - فيلمبرداري و صدابرداري و عكسبرداري. 32 - زينت آلات. 33 - ساخت وسائل موسيقي. 34 - لوازم بهداشتي كاغذي. 35 - تكثير نوارهاي كاست و ويدئو و كارتريج (‌اعم از موسيقي يا داستاني). 36 - مصنوعات فلزي شامل كابينت - جاي لباس - كتابخانه - قفسه - كمد - ميز و صندلي - فايل - جاي گلدان - تختخواب - نردبان - ويترين -‌ نرده ـ حفاظ. 37 - رادياتور آلومينيومي. 38 - قلم خودكار فلزي. 39 - فندك. 40 - كپسول‌هاي گاز يك بار مصرف. 41 - ساخت ظروف از هر نوع. 42 - لوسترسازي. 43 - شيشه ايمني ساختمان 44 - توليد و شستشو و دانه‌بندي شن و ماسه براي غير از مصارف ريخته‌گري. 45 - نان فانتزي. 46 - انواع ماكاروني و رشته. 47 - تهيه قهوه و كاكائو. 48 - زيپ‌سازي. 49 - منسوجات ابريشمي. 50 - ساخت فرش ماشيني و موكت از هر نوع. 51 - آسانسور و پله متحرك. 52 - سنگ‌بري از هر نوع. 53 - ساخت اسباب‌بازي و وسائل سرگرمي.

ماده 147 - هزينه‌ هاي قابل قبول براي تشخيص درآمد مشمول ماليات بشرحي كه ضمن مقررات اين قانون مقرر ميگردد عبارت است از ‌هزينه‌ هائي كه در حدود متعارف متكي به مدارك بوده و منحصراً مربوط به تحصيل درآمد مؤسسه در دوره مالي مربوط با رعايت حد نصابهاي مقرر‌باشد. در موارديكه هزينه ‌اي در اين قانون پيش ‌بيني نشده يا بيش از نصابهاي مقرر در اين قانون بوده ولي پرداخت آن بموجب قانون و يا مصوبه‌هيأت وزيران صورت گرفته باشد قابل قبول خواهد بود. تبصره - از لحاظ مقررات اين فصل مؤسسه عبارتست از هر شخص حقيقي يا حقوقي كه داراي دفاتر قانوني باشد.

ماده 152 - قرائن مالياتي عبارتست از عواملي كه در هر رشته از مشاغل با توجه به موقعيت شغل براي تشخيص درآمد مشمول ماليات بطور‌علي ‌الراس بكار ميرود و فهرست آن بشرح زير ميباشد: 1 - خريد سالانه. 2 - فروش سالانه. 3 - درآمد ناويژه. 4 - ميزان توليد در كارخانجات. 5 - جمع كل وجوهي كه بابت حق‌ التحرير و حق ‌الزحمه وصول عوارض و مصرف تمبر عايد دفترخانه اسناد رسمي ميشود يا ميزان تمبر مصرفي آنها. 6 - ساير عوامل به تشخيص كميسيون تعيين ضرائب.

ماده 155 - سال مالياتي عبارتست از يكسال شمسي كه از اول فروردين ماه هر سال شروع و به آخر اسفندماه همان سال ختم ميشود ليكن در ‌مورد اشخاص حقوقي مشمول ماليات كه سال مالي آنها بموجب اساسنامه با سال مالياتي تطبيق نميكند درآمد سال مالي آنها بجاي سال مالياتي ‌مبناي تشخيص ماليات قرار ميگيرد و موعد تسليم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زيان و سررسيد پرداخت ماليات آنها چهار ماه شمسي پس از‌ سال مالي ميباشد.

ماده 177 - موديان مالياتي ميتوانند اظهارنامه ‌هاي موضوع اين قانون را كه حسب مورد مكلف به تسليم آن هستند به تفكيك با اخذ رسيد به دفتر ‌مميزي مالياتي حوزه محل سكونت تسليم نمايند. در اينصورت مميز مالياتي مذكور بايد مراتب را در پرونده مودي منعكس نموده و اظهارنامه تسليمي را ظرف سه روز براي اقدام به حوزه مالياتي ذيربط ارسال دارد. تسليم اظهارنامه به مميز مالياتي حوزه محل سكونت از لحاظ آثار مترتب در حكم ‌تسليم آن به دفتر مميز مالياتي مربوط خواهد بود. حكم اين ماده شامل مواردي نيز كه مودي اظهارنامه خود را اشتباهاً به دفتر مميزي حوزه ديگري در‌ شهرستان مربوط تسليم نمايد خواهد بود. تبصره 1 - هرگاه آخرين روز مهلت يا موعد مقرر براي تسليم اظهارنامه مصادف با تعطيل يا تعطيلات رسمي يا عمومي گردد اولين روز بعد از‌ تعطيل يا تعطيلات مزبور برحسب مورد جزء مهلت يا موعد مقرر جهت تسليم اظهارنامه محسوب خواهد شد. تبصره 2 - تسليم اظهارنامه و پرداخت ماليات مودياني كه در خارج از ايران اقامت دارند و همچنين مؤسسات و شركتهائي كه مركز اصلي آنها در ‌خارج از كشور است،‌ چنانچه داراي نماينده در ايران باشند بعهده نماينده آنها خواهد بود.

ماده 182 - كساني كه مطابق مقررات اين قانون مكلف به پرداخت ماليات ديگران ميباشند و همچنين هر كس كه پرداخت ماليات ديگري را تعهد يا ضمانت كرده باشد و كساني كه بر اثر خودداري از انجام تكاليف مقرر در اين قانون مشمول جريمه ‌اي شناخته شده ‌اند در حكم مودي محسوب و از نظر ‌وصول بدهي طبق مقررات قانوني اجراي وصول مالياتها با آنان رفتار خواهد شد.

ماده 189 - مودياني كه طبق مقررات اين قانون مكلف به نگهداري دفاتر قانوني هستند چنانچه طي سه سال متوالي ترازنامه و حساب سود و زيان ‌و دفاتر و مدارك آنان مورد قبول گرفته باشد و ماليات هر سال را در سال تسليم اظهارنامه بدون مراجعه به هيأتهاي حل اختلاف مالياتي پرداخت كرده باشند معادل پنج درصد اصل ماليات سه سال مذكور علاوه بر استفاده‌ از مزاياي مقرر در ماده 190 اين قانون بعنوان جايزه خوش حسابي از محل وصوليهاي جاري پرداخت يا در حساب سنوات بعد آنان منظور خواهد‌شد. جايزه مزبور از پرداخت ماليات معاف خواهد بود.

ماده 203 - اوراق مالياتي بطور كلي بايد به شخص مودي ابلاغ و در نسخه ثاني رسيد اخذ گردد. هرگاه بخود مودي دسترسي پيدا نشود اوراق ‌مالياتي بايد در محل سكونت يا محل كار او به يكي از بستگان يا مستخدمين او ابلاغ گردد مشروط بر اينكه بنظر مأمور ابلاغ سن ظاهري اين ‌اشخاص براي تميز اهميت اوراق مورد ابلاغ كافي بوده و بين مودي و شخصي كه اوراق را دريافت ميدارد تعارض منفعت نباشد. تبصره - هرگاه مودي يا در صورت عدم حضور وي بستگان يا مستخدمين او از گرفتن برگها استنكاف نمايند يا در صورتيكه هيچيك از اشخاص‌ مذكور در محل نباشند مأمور ابلاغ بايد امتناع آنان از گرفتن اوراق يا عدم حضور اشخاص فوق را در محل يا گواهي يكنفر پاسبان يا ژاندارم يا دو نفر گواه از اهل محل در هر دو نسخه قيد نموده و نسخه اول اوراق را به درب محل سكونت يا محل كار مودي الصاق نمايد اوراق مالياتي كه بترتيب فوق ابلاغ شده قانوني تلقي و تاريخ الصاق تاريخ ابلاغ به مودي محسوب ميشود.

ماده 210 - هرگاه مودي ماليات قطعي شده خود را ظرف ده روز از تاريخ ابلاغ برگ قطعي پرداخت ننمايد اداره امور اقتصادي و دارائي بموجب ‌برگ اجرائي به او ابلاغ ميكند ظرف يكماه از تاريخ ابلاغ كليه بدهي خود را بپردازد يا ترتيب پرداخت آنرا به اداره امور اقتصادي و دارائي بدهد. تبصره 1 - در برگ اجرائي بايد نوع و مبلغ ماليات، مدارك تشخيص قطعي بدهي، سال مالياتي، مبلغ پرداخت شده قبلي و جريمه متعلق درج ‌گردد. تبصره 2 - آن قسمت از ماليات مورد قبول مودي مذكور در اظهارنامه يا ترازنامه تسليمي بعنوان ماليات قطعي تلقي ميشود و از طريق عمليات ‌اجرائي قابل وصول است.

ماده 133 - اتحادیه های صنفی و اتحادیه های شرکت های تعاونی نسبت به درآمد حاصل از حق عضویت دریافتی از اعضا و شرکت های تعاونی تولیدی روستایی متشکل از ساکنین روستا و شرکت های تعاونی مصرف و مسکن کارکنان و موسسات دولتی و غیر دولتی که طبق اساسنامه منحصرا از کارکنان یک موسسه تشکیل و فقط مجاز به ارائه کالا و مسکن به اعضا هستند و شرکت های تعاونی صیادان و دانشجویان و دانش آموزان در حدود اختیارات و وظایف قانونی به طور کلی از پرداخت مالیات معاف هستند. تبصره 1: در مورد شرکت های تعاونی تولیدی روستایی هر یک از اعضا که ساکن روستا نباشند نسبت به سهم خود از درآمد مشمول مالیات از معافیت استفاده نخواهند کرد و هیات مدیره شرکت های تعاونی روستایی موظفند فهرست اسامی اعضا غیر ساکن روستا را ظرف مدت یک ماه از تاریخ اجرای این قانون یا تاریخ تشکیل شرکت هر کدام که موخر است به حوزه مالیات مربوط اطلاع دهند و نیز باید فهرست اسامی اعضایی را که سکونت در روستا را ترک نموده یا در روستا ساکن می شوند ظرف مدت یک ماه از تاریخ وقوع به حوزه مالیاتی مربوط اعلام نمایند در غیر این صورت بعد از احراز عدم سکونت عضو در روستا و عدم اعلام مراتب به حوزه مالیاتی در موعد مقرر شرکت از معافیت مالیاتی در سال مربوط استفاده نخواهد کرد. تبصره 2: در مورد شرکت های تعاونی مصرف و مسکن کارکنان موسسات در صورتی که ثابت شود شرکت به غیر از اشخاص عضو ارائه کالا و مسکن نموده است در موارد تخلف علاوه برمالیات متعلق مشمول جریمه غیر قابل بخشش معادل پنجاه درصد مالیات متعلق خواهد شد. تبصره 3: اعضا شرکت های تعاونی مسکن کارکنان و موسسات باید هنگام عضو شدن در شرکت فاقد مسکن باشند و هر گاه خلاف موضوع ثابت شود عضو مذکور نسبت به سهم خود از درآمد مشمول مالیات از معافیت استفاده نخواهد کرد.