قانون مدنی مصوب 1314 با آخرین اصلاحات

كتاب اول - در بيان اموال و مالكيت بطور كلي

كتاب دوم - در اسباب تملّك

كتاب سوم - در مقررات مختلفه

باب اول - در بيان انواع اموال

ماده 140 - تملك حاصل مي‌شود: 1)‌احياء اراضي موات و حيازت اشياء مباحه 2)‌بوسيله عقود و تعهّدات 3) ‌بوسيله اخذ بِشَفعه 4)ارث

ماده 950 - مثلي كه در اين قانون ذكر شده عبارت از مالي است كه اشباه و نظائر آن نوعاً زياد و شايع باشد مانند حبوبات و نحو آن و قيمي مقابل‌ آن است، معذالك تشخيص اين معني با عرف ميباشد.

باب دوم - در حقوق مختلفه كه براي اشخاص نسبت باموال حاصل ميشود

در احياء اراضي موات و حيازت اشيا مباحه

ماده 951 - تعدّي، تجاوز نمودن از حدود اذن يا متعارف است نسبت به مال يا حق ديگري.

قسمت دوم ‌در عقود و معاملات و الزامات

ماده 952 - تفريط عبارت است از ترك عملي كه بموجب قرارداد يا متعارف براي حفظ مال غير لازم است.

قسمت سوم - در اخذ بشفعه

ماده 953 - تقصير اعم است از تفريط و تعدّي.

قسمت چهارم - در وصايا و ارث

ماده 954 - كليه عقود جايز بموت احد طرفين منفسخ ميشود و همچنين به سفه در مواردي كه رشد معتبر است.

ماده 955 - مقررات اين قانون در مورد كليه اموريكه قبل از اين قانون واقع شده، معتبر است.

ماده 11 - اموال بر دو قسم است منقول و غيرمنقول.

ماده 29 - ممكن است اشخاص نسبت باموال علاقه‌هاي ذيل را دارا باشند: 1- مالكيت (‌اعم از عين يا منفعت) 2- حق انتفاع 3- حق ارتفاق بملك غير

باب اول - در احياء اراضي موات و مباحه