قانون مدنی مصوب 1314 با آخرین اصلاحات

كتاب اول - در اقرار

باب اول - در شرايط اقرار

باب دوم - در آثار اقرار

ماده 1259 - اِقرار عبارت از اخبار بحقي است براي غير بر ضرر خود.

ماده 1275 - هر كس اِقرار بحقي براي غير كند ملزم باقرار خود خواهد بود.

ماده 1260 - اِقرار واقع ميشود به هر لفظي كه دلالت بر آن نمايد.

ماده 1276 - اگر كِذب اِقرار نزد حاكم ثابت شود آن اِقرار اثري نخواهد داشت.

ماده 1261 - اشارة شخص لال كه صريحاً حاكي از اِقرار باشد صحيح است.

ماده 1277 - اِنكار بعد از اِقرار مسموع نيست ليكن اگر مُقرّ ادعا كند كه اِقرار او فاسد يا مبني بر اشتباه يا غلط بوده شنيده ميشود و همچنين است‌ در صورتي كه براي اِقرار خود عذري ذكر كند كه قابل قبول باشد مثل اينكه بگويد اِقرار بگرفتن وجه در مقابل سند يا حواله بوده كه وصول نشده ليكن ‌دعاوي مذكوره ماداميكه اثبات نشده مضر باقرار نيست.

ماده 1262 - اقرار كننده بايد بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابر اين اقرار صغير و مجنون در حال ديوانگي و غير قاصد و مكره مؤثر نيست.

ماده 1278 - اِقرار هر كس فقط نسبت بخود آنشخص و قائمقام او نافذ است و در حق ديگري نافذ نيست مگر در موردي كه قانون آن را مُلزم‌ قرار داده باشد.

ماده 1263 - اِقرار سفيه در امور مالي مؤثر نيست.

ماده 1279 - اِقرار شفاهي واقع در خارج از محكمه را در صورتي ميتوان بشهادت شهود اثبات كرد كه اصل دعوي بشهادت شهود قابل اثبات ‌باشد و يا ادله و قرائني بر وقوع اِقرار موجود باشد.

ماده 1264 - اِقرار مفلس و ورشكسته نسبت باموال خود بر ضرر دُيّان نافذ نيست.

ماده 1280 - اِقرار كتبي در حكم اِقرار شفاهي است.

ماده 1265 - اِقرار مُدعي افلاس و ورشكستگي در امور راجعه باموال خود بملاحظه حفظ حقوق ديگران منشاء اثر نمي‌ شود تا اِفلاس يا عدم‌ اِفلاس او معيّن گردد.

ماده 1281 - قيد دِين در دفتر تجار بمنزله اِقرار كتبي است.

ماده 1266 - در مُقِرُّله اَهليت شرط نيست ليكن بر حسب قانون بايد بتواند داراي انچه بنفع او اقرار شده است بشود.

ماده 1282 - اگر موضوع اِقرار در محكمه مقيد بقيد يا وصفي باشد مُقرله نميتواند آنرا تجزيه كرده از قسمتي از آنكه بنفع او است بر ضرر مقر ‌استفاده نمايد و از جزء ديگر آن صرف نظر كند.

ماده 1267 - اِقرار بنفع متوفي درباره ورثه او مؤثر خواهد بود.